Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/483 K.2024/3154

Müşteki ...'nın, sanıktan şikayetçi olduğunu beyan ettiği ve hükmü aleyhe temyiz ederek katılma iradesini göstermiş olduğunun tespiti ile kasten yaralama suçu nedeniyle suçtan zarar görme ihtimali bulunan müşteki ...'nın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/2. ve 260. maddeleri uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraza tabi kararlardan olup temyizinin mümkün bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından beraat kararı verilerek hüküm türünün değiştirildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca hükmün temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı

Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2019 tarihli ve 2018/677 Esas, 2019/223 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86. maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29. maddesinin birinci fıkrası, 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası (2 kez) ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 29.09.2021 tarihli ve 2019/2536 Esas, 2021/1931 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının ''..yetersiz raporlara dayanılarak eksik inceleme ile hükümler kurulması, katılan ...'ya yönelik eylemden elde edilen delillerin sanığın mahkumiyetine yeterli olmaması..'' sebepleriyle kaldırılması ile,

a. Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan, sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından, 5271 sayılı Kanunun 223/2-e maddesi gereği beraatine,

b. Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86. maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29. maddesinin birinci fıkrası, 62. maddesinin birinci fıkrası, 52. maddesinin ikinci ve dördüncü ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar ... ve ...'nın temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, darp edildiklerinin sabit olduğuna, mağduriyetlerinin devam etiğine, suçun cezasız kaldığına, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ...'ın otopark çalışanı olduğu, olay günü katılan ...'nin sanığın yanından geçip resim çekmeye başladığı, taraflar arasında önce sözlü tartışma yaşandığı, sonrasında ise sanığın katılanın görüntü çekmesini engellemek için temin ettiği bir kartonla katılan ...'ye müdahale ettiği, aralarında arbede yaşandığı, katılan ...'nin sanığın eylemi neticesinde sağ gözünden basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığı, katılan ...'nın olay anında annesi katılan ...'nin yanında olduğuna dair her iki katılanın hazırlık beyanlarında herhangi bir anlatım yer almadığı gibi ... isimli tanığın beyanlarında da buna dair bir bilginin bulunmadığı anlaşılan olayda,

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte

gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yargılama sonucunda oluşan kanaate göre, sanığın katılan ...'ya karşı eyleminden elde edilen delillerin mahkumiyetine yeterli olmadığı anlaşılmakla, beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karşı yapılan itiraz üzerine, itiraz merci olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 27.10.2021 tarih ve 2021/112 D. İş sayılı kararının aynı Kanun'un 271/4. maddesi gereğince kesin nitelikte kararlardan olup temyizi mümkün bulunmadığı anlaşıldığından, dava dosyasının İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 29.09.2021 tarihli ve 2019/2536 Esas, 2021/1931 Karar sayılı kararında katılan ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,