Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/4971 K.2023/5123

Manisa

1. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi sıfatıyla) 21.10.2021 tarihli ve 2021/345 Esas, 2021/705 Karar sayılı kararı ile hükümlünün, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 ... maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 31 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası,

52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.860,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla, 5271 sayılı Kanun'un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 21.10.2021 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.05.2023 tarihli ve 2022/16249 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.06.2023 tarihli ve KYB-2023/53950 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.05.2023 tarihli ve KYB-2023/38899 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 03.02.2014 tarihli ve 2013/23474 Esas, 2014/2417 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere.

5271 sayılı Kanun’un 231/8. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve zamanaşımının denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, somut olayda suça sürüklenen çocuk hakkındaki Manisa

1. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi sıfatıyla) 07.03.2016 tarihli kararının 28.03.2016 tarihinde kesinleştiği, Manisa

9. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi sıfatıyla) 17.09.2010 tarihli 2020/79 Esas, 2020/30 sayılı kararına konu ikinci suçun ise 27.07.2017 tarihinde işlendiği ve bu kararın 01.06.2021 tarihinde kesinleştiği, 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde düzenlenen basit kasten yaralama suçunun 8 yıllık olağan zaman aşımı süresine tâbi olduğu ancak suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklara yüklenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67. maddelerinde 4 yıl olağan.

6 yıl olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun kovuşturma aşamasında 08.02.2016 tarihinde talimat ile alınan savunması ile son kez kesilmesi sebebiyle yeniden işlemeye başlayan zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 28.03.2016 ile yeni suçun işlendiği 27.07.2017 tarihleri arasında (1 yıl 3 ay 29 gün) durmasını müteakip, kaldığı yerden yeniden işlemeye başladığı ve hükmün açıklandığı 21.10.2021 tarihinden önce tamamlanmış olduğu anlaşıldığından,

kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir. ” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin. “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Hükümlünün kaldığı çocuk destek merkezinde sabah saatinde kendisini uyandırmak isteyen katılana bardak atarak adlî muayene raporunun içeriğine göre basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilir şeklinde yaraladığı anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı başlıklı 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve ikinci fıkrasının ilgili bölümüne göre; "(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası; (e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl, Geçmesiyle düşer.

(2) Fiili işlediği sırada on iki yaşını doldurmuş olup da on beş yaşını doldurmamış olanlar hakkında, bu sürelerin yarısının; ...geçmesiyle kamu davası düşer." 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı süresinin durması veya kesilmesi başlıklı 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası. "Kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar." şeklinde düzenlemeye haizdir.

Hükümlü hakkında açılan kamu davasına konu suçun, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında bulunduğu ve 4 yıllık olağan, 6 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi olduğu belirlenmiştir.

4. Hükümlünün üzerine atılı suçu 11.11.2015 tarihinde işlediği, hükümlünün hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 07.03.2016 tarihinde verilip 28.03.2016 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün Mahkemesince 08.02.2016 tarihinde savunmasının alındığı, hükümlünün 27.07.2017 tarihinde yeniden suç işlediği, suç tarihinde başlayan sürenin 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi gereğince 28.03.2016 ilâ 27.07.2017 tarihleri arasında 1 yıl 3 ay 29 gün süreyle durduğu, deneme süresinde işlenen suç tarihi olan 27.07.2017 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlediği anlaşılmakla.

08.02.2016 tarihinden itibaren durma süresi de gözetildiğinde hükmün açıklandığı 21.10.2021 tarihine kadar 07.06.2021 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, ikinci fıkrası gereğince 4 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle hükümlü hakkında açılan davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinden kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin (Çocuk Mahkemesi sıfatıyla) 21.10.2021 tarihli ve 2021/345 Esas, 2021/705 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden,