Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/522 E. , 2024/5477 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/497 E., 2022/84 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın;
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/522 E. , 2024/5477 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/497 E., 2022/84 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Mardin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2021 tarihli ve 2019/604 Esas, 2021/63 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.01.2022 tarihli ve 2021/497 Esas, 2022/84 Karar sayılı kararı ile, teşebbüs hükümlerinin uygulanması sırasında orantılı bir ceza verilmesi yerine 12 yıl hapis cezası tayiniyle eksik ceza tayin edilmesi ve sanığın sopa ile mağdurun üzerine yürümesi ve kendisine yönelik tehdit içerikli sözler sarf etmesi üzerine eylemlerini gerçekleştirdiğini beyan etmesine rağmen bu iddiaları destekler nitelikte herhangi bir delile rastlanmamış olması, olay yerinde yapılan incelemeye rağmen mağdurun kullandığı iddia edilen sopaya ulaşılamamış olması gibi sebeplerden ilk derece mahkemesince sanığın haksız tahrik etkisi altında eylemlerini gerçekleştirdiği kabul olunarak eksik ceza tayini ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı ise de, aleyhe istinaf başvurusu olmadığından davanın yeniden görülme sebebi sayılamayacağına, incelenen hükümde eleştiri nedeni dışında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı belirtilerek sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiin temyiz sebepleri özetle; Sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik indiriminin üst sınırdan uygulanması gerektiğine, fazla ceza tayin edildiğine, eksik inceleme yapıldığına, meşru müdafaa ve meşru müdafaada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Akraba olan sanık ve mağdurun olay günü yaşanan olaya da neden olan arazideki inşaat konusunda aralarında anlaşmazlık bulunduğu, mağdurun anlaşmazlığa konu arazide inşaata başladığı, mağdurun araziye inşaat yapmasına sinirlenen sanığın inşaat alanına gittiği ve bu sırada da mağdurun sanığa engel olmak için sanığın yanına gittiği, meydana gelen olay sonucu sanığın mağduru yaraladığı somut olayda, taraflar arasında arazi nedeniyle var olan anlaşmazlığın mağdur ve tanıklar tarafından da doğrulandığı olay günü sanığın arazi nedeniyle yeniden yaşanan tartışma üzerine mağduru öldürmeye elverişli olan tabanca ile vurduğu, mağdurun yaralanmalarının yaşamsal tehlike oluşturmadığı ancak basit tıbbi müdahele ile giderilebilecek nitelikte de olmadığı, vücudunda saptanan kırıkların hayati fonksiyonlarını 6.dereceden etkilediği anlaşılmıştır. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın olayda kullandığı tabancanın öldürmeye elverişli olması, atış sayısı ile mağdurda meydana gelen yaralanma bölgeleri ve yaralanma mahiyetleri dikkate alındığında suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, eksik inceleme bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince eleştirilen hususlar dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.01.2022 tarihli ve 2021/497 Esas, 2022/84 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mardin 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2024 tarihinde karar verildi.