Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/5233 K.2024/8558

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın. 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi ve yerel mahkemece verilen ceza Bölge Adliye Mahkemesince arttırıldığından 286/2-b maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Keskin Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2021/330 Esas, 2022/114 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 29, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 6140 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 10 eşit taksitte ödenmesine karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 13.01.2023 tarihli ve 2022/1610 Esas, 2023/29 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hükmolunan cezanın, aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine ve aynı Kanun'un 51/3. maddesi uyarınca 2 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastıyla hareket ettiğine, haksız tahrik indiriminin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eylemin meşru savunma kapsamında kaldığına, 5237 sayılı Kanun'un 25 veya 27/2. maddelerinin uygulanması gerektiğine, aynı Kanun'un 28. maddesinin değerlendirilmediğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin üst sınırdan uygulanmadığına, hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından yaralama kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek sanığın eylemiyle orantılı şekilde belirlendiği, meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve 5237 sayılı Kanun'un 28. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belli olmaması nedeniyle sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin tatbikinin ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin üst sınırdan uygulanmasına karar verildiği, 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinin uygulanma koşulunun bulunmadığı anlaşıldığından,

ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında 6136 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 13.01.2023 tarihli ve 2022/1610 Esas, 2023/29 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Keskin Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi