Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/5245 K.2025/2331

Kanunun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.06.2021 tarihli ve 2018/133 Esas, 2021/251 Karar sayılı kararı ile. 1. Sanık ... hakkında mağdurlara yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 3 kez 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

2. Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 2 kez 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

3. Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 17.02.2023 tarihli ve 2021/1457 Esas, 2023/315 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik mağdurlar ... ve ...'nin yaralanmalarına göre sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca alt sınırın makul oranda aşılması gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan cezalar belirlenmesi suretiyle eksik cezalar tayin edilmesi eleştirilerek, sanık ... ve müdafii ile sanıklar ... ve ... müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; gerekçeye, eksik incelemeye, mahkumiyetlere yeterli delil bulunmadığına, suç niteliğine, haksız tahrikin varlığına, ilişkindir. 2. Sanık ...'un temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, ilişkindir. 3. Sanık ...'in temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suçların vasfının doğru biçimde belirlendiği, mağdurlardan sanıklara yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ya da davranışın bulunmadığı,

eksik cezalar tayinine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin eleştirisinin yerinde olduğu anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ...'ya ait adli sicil kaydında bulunan Develi Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2017 tarihli ve 2016/228 Esas, 2017/1 Karar sayılı ilamında suç tarihinin 17.01.2016 tarihi olduğu, sanığın anılan tarihte reşit olmadığı ve yargılamanın suça sürüklenen çocuk sıfatıyla yapılarak mahkumiyetine karar verildiği, bu haliyle ilamın tekerrüre esas alınamayacağının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58.maddesinin uygulanması suretiyle oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 17.02.2023 tarihli ve 2021/1457 Esas, 2023/315 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii ile sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, B.

Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 17.02.2023 tarihli ve 2021/1457 Esas, 2023/315 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının mahsus bölümünden; sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmının çıkarılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy