Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/5540 K.2024/7220

İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.04.2022 tarihli ve 2021/110 Esas, 2022/168 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a. Mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1,c-d, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, b.

Mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 53, 58. maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2022/1551 Esas, 2023/710 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik olarak sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, sanık hakkında mağdur ...'i nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hükümde "5 yıl 22 ay" ibaresinin "4 yıl 12 ay 22 gün" şeklinde düzeltilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2022/1551 Esas, 2023/710 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararının kesin nitelikte olması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; teşdiden ceza verilmemesi ve daha fazla haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik hüküm nedeniyle temyiz istemi yönünden.

5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının" temyiz incelenmesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca reddine dair ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır. B.

Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik hüküme yönelik temyiz istemleri yönünden.

Oluşa ve dosya kapsamına göre, arkadaş olan ve aralarında herhangi bir husumet bulunmayan sanık ile mağdur ...'in, suç tarihinde birlikte alkol aldıktan sonra tartıştıkları, sanığın mağduru ele geçmeyen bıçakla batın ve yüz bölgelerinden hayati tehlike geçirmesine ve yüzde sabit iz oluşmasına neden olacak şekilde yaraladığı, devam etmesine herhangi bir engel olmadığı halde eylemine kendiliğinden son vererek kaçtığı olayda, kasten yaralama suçundan hüküm kurulmasında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1. İlk Derece Mahkemesince sanığın mağdur ...'i kasten yaralama suçundan kurulan hükümde sonuç ceza doğru hesaplandığı halde, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından "4 yıl 12 ay 22 gün" şeklinde düzeltilerek esastan ret kararı verilip eksik ceza belirlenmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdur ...'e yönelik eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2022/1551 Esas, 2023/710 Karar sayılı kararı ile 04.04.2023 tarihli ve 2022/1551 Esas, 2023/710 Karar sayılı ek kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda, eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul