Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/5573 K.2024/5150

Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2021/119 Esas, 2022/129 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3.e, 87/1.d, 58. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2022/1991 Esas, 2023/416 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280. maddesinin 2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3.e, 87/1.d, 29/1, 58. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemi özetle; takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ve katılan arasında tanık ... ile arkadaşlık yapılması meselesinden geçmişe dayalı husumet bulunduğu, tanık ...'nın ise sanığa borcunun bulunduğu, olay günü tanık ...'nın sanığı arayarak borcunu ödemek için çağırdığı, katılan ile aralarındaki husumeti de düşünen sanığın yanına aldığı satırı saklayarak köşede tanık ...'yı beklemeye başladığı, sanığın saklandığını gören katılanın ise eline aldığı sopa ile sanığa arkasından yaklaşarak vurmaya başladığı, olay yerindeki başka bir şahıs tarafından ayrıldığı,

daha sonra sanığın gizlediği satırı da alarak katılanı yaşamını tehlikeye sokacak, basit bir tıbbi müdahale giderilemeyecek şekilde yaraladığı kabul edilmiştir.

2.İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükmün denetime olanak verecek şekilde yeterli gerekçeyi içerdiği, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

hedef alınan vücut bölgesi, yaralanmanın niteliği ve suçun işleniş biçimi nazara alındığında sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışın boyutu dikkate alındığında haksız tahrikte nedeniyle yapılan indirimin isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görülmemiş, hükümde düzeltilen kısım dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanık hakkında 2.kez tekerrüre esas kabul edilen Adli Sicil Kaydında yazılı Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.06.2014 tarihli, 2014/199 Esas, 2014/214 Karar sayılı kararına konu ilamında tekerrür hükümleri uygulanmadığından sanık hakkında hükmolunan cezanın 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi hukuka aykırı bulunmuşsa da bu aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2022/1991 Esas, 2023/416 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303. maddesi gereği hüküm fıkrasından ''...ve bahse konu ilamda da hakkında tekerrür hükümleri uygulandığından...