Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/5682 K.2025/2261

Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçtan kurulan hükmü ve temyiz isteminin reddine dair ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık ... hakkında mağdura karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1 ve 286/2-(a) maddeleri gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2020/407 Esas, 2022/404 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.02.2023 tarihli ve 2023/237 Esas, 2023/340 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 10.03.2023 tarihli ve 2023/237 Esas, 2023/340 Karar sayılı ek kararı ile mağdurun temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; suç vasfının kasten yaralama olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Ortaca 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2017 tarihli ve 2016/876 Esas, 2017/186 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106/1-2.cümle, 62/1, 53/1 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sözkonusu ilamda sanığın adli sicil kaydında yer alan hangi ilamın tekerrüre esas alındığının belirtilmediği, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonrası verilen 19.10.2017 tarihli ve 2017/2722 Esas, 2017/2790 Karar sayılı ilamında tekerrüre esas alınan ilam belirtilmemiş ise de adli sicil kaydında yer alan en ağır cezayı içeren mahkumiyetin, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince, infaz evresinde re'sen tekerrüre esas alınabileceğinin belirtildiği, Ortaca

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2017 tarihli ve 2016/876 Esas, 2017/186 Karar sayılı ilamı ile sanık tarafından işlenen basit tehdit suçunda suç tarihinin 04.06.2016 tarihi olduğu, suç tarihi itibarıyla tekerrüre esas alınabilecek en ağır mahkumiyet içeren ilamın Karşıyaka

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2008 tarihli ve 2007/3 Esas, 2008/201 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-(e), 87/2-(b), 29/1, 62/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası olduğu, ilamın 29.01.2009 tarihinde kesinleştiği ve 19.10.2014 tarihinde infaz edildiği gözetildiğinde ikinci kez mükerrirliğe esas alınabileceği anlaşılmış olup, Tebliğname'nin bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

olay yerine taksi ile gelen sanığın araçtan iner inmez her iki elinde birer tabanca bulunduğu halde mağduru hedef alarak 4-5 metre mesafeden ateş ettiği, mağdurun çay ocağının içerisine kaçarak daha önceden sakladığı tabancası ile sanığa karşılık verdiği bunun üzerine sanığın olay yerinden kaçtığı, mağdurun sol ön kalçada ön taraftan giriş, arka taraftan çıkış oluşacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda, suçta kullanılan tabancaların öldürmeye elverişli oluşu, atış mesafesi ve sayısı, hedef alınan vücut bölgesi,

mağdurun kaçması ve karşılık vermesi sonucu sanığın eylemine devam edememesi hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesi kararında istinaf sebepleri hususunda ayrıntılı bir gerekçeye yer verilmemiş ise de; bu bölümde, ilgili temyiz sebeplerine yönelik gerekçeli değerlendirme yapılarak söz konusu eksiklik Yargıtay tarafından giderilmiş olup, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Mağdurun Ek Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Mağdur ...'nin yargılamanın 01.12.2021 tarihli celsesinde şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği ve davaya katılmayan mağdurun 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi uyarınca kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, mağdurun ek karara yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık Hakkında Mağdura Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 10.02.2023 tarihli ve 2023/237 Esas, 2023/340 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka