Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/5681 K.2025/2200

Dairesi'nin 16.12.2021 tarihli ve 2021/2439 Esas, 2021/2325 Karar sayılı kararı ile özetle "sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturma ihtimaline binaen görevsizlik kararı verilerek dosyanın Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, usul ve hesaplama hatalarının yapılması" nedenleriyle sanığın kazanılmış hakkı saklı tutularak bozulmasına karar verilmiştir.

2. Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.2023 tarihli ve 2022/326 Esas, 2023/33 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi gereği cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 03.04.2023 tarihli ve 2023/809 Esas, 2023/848 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca hükümde aleyhe istinaf bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmolunan sonuç 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına dair kısımdan "üzerinden infazına" ibaresinin çıkartılmasına, yerine "ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğini ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği, hedef alınan vücut bölgesi, yaralanmanın yeri ve niteliği, elverişli vasıta dikkate alındığında eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde isabetsizlik bulunmadığı,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilâmı ve 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilâmı da gözetildiğinde aleyhe istinaf olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluştuğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının kazanılmış hak teşkil eden ceza üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak teşkil eden hapis cezanın netice ceza şeklinde hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan "kazanılmış hakta hatalı uygulama" nedeniyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 03.04.2023 tarihli ve 2023/809 Esas, 2023/848 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasından kazanılmış hak uygulanmasına ilişkin paragraftaki mahsus yerinden "...ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılıp yerine "...üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karaman Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine,