Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/5861 K.2023/6027

Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/62064 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Konya (Kapatılan)

6. Sulh Ceza Mahkemesince hükümlünün uzlaştırma talebinin, 'soruşturma aşamasında uzlaştırma teklif formu düzenlendiği, tarafların uzlaşmak istemediklerine dair uzlaştırma telif formunu imzaladıkları, ancak bu işlemlerden sonra uzlaştırma kurumunun yeniden düzenlendiği, uzlaştırma işlemlerinin mahiyetine belirleyen yasal düzenlemeler yapıldığı, bu düzenlemeler ile uzlaştırma işlemlerinin alanında uzman kişiler aracılığı ile ve Cumhuriyet Savcılılarının gözetim ve katılımı ile gerçekleştirilmeye başlanıldığı,

dolayısıyla önceki tarihli uzlaşma işlemlerinin usulüne uygun yapılmadığı' gerekçesiyle kabulüne ve dosyanını uzlaştırma bürosuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, Dosya kapsamına göre, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34 ve 35. maddeleriyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 253 ve 254. maddelerinde yapılan değişiklik çerçevesinde, 6763 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce de, basit yaralama suçunun uzlaşmaya tâbi olduğu, müşteki ve sanığa soruşturma aşamasında uzlaşma teklifinin yapıldığı, tarafların uzlaştırma teklifini kabul etmediği,

açılan kamu davası neticesinde sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, anılan suç yönünden yeniden uzlaştırma işlemleri yapılamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un "Uzlaştırma" başlıklı 253 üncü maddesinin birinci fıkrasında ve aynı fıkrasının (a) bendinde yer verilen; "(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur: a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar," Şeklindeki düzenleme karşısında, uzlaştırma kurumunun, şikâyet şartına bağlı suçlar yönünden uygulanabileceği ön koşul olarak belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "(2) (Ek fıkra: 31/3/2005 – 5328/4 md.) Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine,..." şeklindeki düzenleme gereği hükümlünün eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kaldığı ve aynı Kanun'un 73 üncü maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlardan olduğu, bu itibarla uzlaştırma hükümleri kapsamında bulunduğu belirlenmiştir.

3. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.10.2018 tarihli ve 2018/394 Esas, 2018/478 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddelerinde yapılan değişiklik çerçevesinde, mezkûr düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce usûlüne uygun olarak yapılan uzlaşma tekliflerinin geçerli olduğu ve bu nedenle uzlaşma teklifi yapılmış ve kabul edilmemiş olan dosyalarda yeniden uzlaşma teklifi yapılmasına gerek bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; soruşturma aşamasında şikâyetçi ve hükümlüye kolluk güçlerince uzlaşma teklifinde bulunulduğu, tarafların kendilerine yapılan uzlaşma teklifini kabul etmedikleri, buna ilişkin uzlaşma teklif formu düzenlenerek dava dosyasına eklendiği belirlenmiştir.

4. Hükümlünün şikâyetçiye yönelik gerçekleştirdiği 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kalan eylemin 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesinde de uzlaştırma kapsamında bulunduğu, soruşturma aşamasında tarafların uzlaşmak istemediklerini beyan ettikleri, yapılan uzlaşma tekliflerinin de usûlüne uygun olduğu belirlenmekle, Mahkemece hükümlünün talebi üzerine hükümlü ile şikâyetçi arasında uzlaştırma işleminin yapılması için dava dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderilmesine ilişkin ek karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

5. Bununla birlikte inceleme konusu ek kararın, kesinleşmiş ilâmın infazı aşamasında verilen bir karar olması dikkate alındığında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 18.09.2007 tarihli ve 2007/1-214 Esas, 2007/181 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; infaza ilişkin durumlarda kazanılmış haktan da söz edilemeyeceği gözetilmelidir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Konya (Kapatılan)