Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2023/5933 E. , 2025/2163 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1292 E., 2023/1361 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Sanık müdafiinin temyiz isteminin
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2023/5933 E. , 2025/2163 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1292 E., 2023/1361 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Sanık müdafiinin temyiz isteminin kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu, silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Fethiye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2022 tarihli ve 2022/14 Esas, 2022/26 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.05.2023 tarihli ve 2023/1292 Esas, 2023/1361 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik mağdur vekilinin, Cumhuriyet savcısının (aleyhe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının a-Hüküm fıkrasının adli emanet eşyasına ilişkin 1 nolu bendinin 14. paragrafındaki "...2022/11894..." ibaresi hüküm fıkrasından çıkartılması yerine "...2022/792..." ibaresinin eklenmesi, b-Hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin 4 numaralı bendinin altına "Hüküm tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca 17.400,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile kendisini vekaletnameli vekil ile temsil ettiren katılan ...'e verilmesine," ibaresinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik araştırma ile karar verildiğine, sanığın öldürme veya yaralama kastının bulunmadığına, kasten öldürmeye teşebbüs suçunun unsurlarının oluşmadığına, kendisine karşı yapılan ve yapılması muhtemel saldırıları bertaraf edebilmek adına ateş ettiğine, 5237 sayılı Kanun'un 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükümlerinin dikkate alınmadığına, delillerin yanlış değerlendirildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun unsurlarının oluştuğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, somut olayda meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Katılan ...'in 06.11.2022 tarihli dilekçesi ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, katılan sıfatı ortadan kalkan mağdur ... lehine sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilemeyeceği gözetilmeden Bölge Adliye Mahkemesi tarafından mağdur lehine sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin yapılan düzeltme, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. IV. KARAR Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.05.2023 tarihli ve 2023/1292 Esas, 2023/1361 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h maddeleri gereği hükümden "Hüküm tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca 17.400,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile kendisini vekaletnameli vekil ile temsil ettiren katılan ...'e verilmesine," şeklindeki düzeltmenin çıkartılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Fethiye 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2025 tarihinde karar verildi.