Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/6022 K.2024/1808

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 06.12.2010 tarihli ve 2010/6207 Esas, 2010/7733 Karar sayılı bozması üzerine verdiği 15.10.2015 tarihli ve 2011/10 Esas, 2015/342 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi yollamasıyla 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2011/10 Esas, 2015/342 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 12.11.2019 tarihli ve 2019/2637 Esas, 2019/4912 Karar sayılı ilâmı ile.

"Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdur polis... ve polis memuru ... ile polis memuru ...'nın, evin arkasında bulunan sokağın bulunduğu yerde sanık ...'nın kaçmasını önlemek için tertibat aldıkları, daha sonra sanık ...'yi aramak için eve girildiği, sanığın evde saklandığını polislerin görmesi üzerine sanık ...'nin elinde bıçak olduğu halde görevlerini yapmakta olan polis memurlarına saldırarak direnmeye başladığı,

bıçaklı saldırı nedeni ile geri çekilen polis memurlarının geri çekilmesinden yararlanan sanığın evin damına çıktığı, görevli memurların sanık ...'yi takibe başladıkları, sanığın, evin damından sokağın arka tarafına geçtiği, bu sırada mağdur polis...'a yine bıçakla sanığın hamle yaptığı, bıçağı polis memuruna vurmak için salladığı sırada polis memuru...'ın geri çekildiği, bu sırada elindeki silahı düşürdüğü, silahın düştüğünü gören sanığın, polis memuruna ait silahı yerden aldığı, bu durumu gören maktul polis memuru ...'nin kendine ait silah ile havaya bir kaç el ateş ettiği, sanık ...'nin bu ikaza aldırış etmeyerek,

yakalanmamak için polis...'a ait silah ile polislere yönelik ateş ettiği, olay yerindeki bir kısım polis memurlarının da silah kullandıkları, bu sırada yapılan atışlarda polis memuru olan maktul ...'nin baş bölgesinden aldığı isabetle yaralanarak düştüğü, polis memurunun yere düştüğünü gören sanık ...'nın yere düşen polis memuru ...'ye ait tabancayı da aldığı ve kaçmaya devam ettiği, arkadaşının yaralandığını gören polis memuru...'ın bu kez ...-5 marka silahı alıp kaçan sanık ...'nin bacak bölgesini hedef alarak ateş etmeye başladığı, sanığın bacaklarından yaraladığı, buna rağmen kaçışını sürdürdüğü,

yaralı olması sebebi ile daha fazla kaçamayarak o bölgede gece bekçisi olan ... ...'ın yakınlarında bir yerde elindeki iki silah ile yere çömeldiği, gece bekçisi ... ... tarafından yakalanarak karakola götürüldüğü olayda.

1- Yargıtay tarafından yapılan bozma sonrası, olay yerinde bulunan mermi çekirdeği ile maktulün vücudundan elde edilen mermi çekirdeği gömlek parçasının, sanığın kullanmış olduğu silahlar ile eşleştirilmesi amacıyla Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinden alınan 26.12.2012 tarihli uzmanlık raporu içeriğine göre, anılan mermi çekirdeği ile gömlek parçasının bu silahlardan atılmadığının anlaşılması karşısında sanık hakkında kasten öldürme suçundan mahkûmiyete yeterli delil elde edilemediği ancak tanık polis ifadelerinden ve olay yerinde bulunan kovanlardan anlaşıldığı üzere,

sanığın yakalanmamak için polis memuru maktul ...'ye yönelik ateş ederek onu öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 7/2 maddesi uyarınca, 765 sayılı TCK ve 5237 sayılı TCK.nin karşılaştırılması suretiyle sanığın cezalandırılması yerine yazılı biçimde TCK.nin 87/4 maddesi uyarınca hüküm kurulması, 2- Kabule göre de; a) Sanığın, kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle öldürme suçundan cezalandırılması yerine yazılı biçimde kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan cezalandırılması suretiyle suç vasfının hatalı belirlenmesi,

b) TCK.nin 7. maddesine aykırı biçimde, lehe-aleyhe kanun karşılaştırması yapılmadan hüküm kurulması," Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2021 tarihli ve 2019/434 Esas, 2021/266 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak neticeten 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi; sanık hakkında mahkûmiyete yetecek kadar kesin delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdur polis... ve maktul polis memuru ... ile polis memuru ...'nın, evin arkasında bulunan sokağın bulunduğu yerde sanık ...'nın kaçmasını önlemek için tertibat aldıkları, daha sonra sanık ...'yi aramak için eve girildiği, sanığın evde saklandığını polislerin görmesi üzerine sanık ...'nin elinde bıçak olduğu halde görevlerini yapmakta olan polis memurlarına saldırarak direnmeye başladığı,

bıçaklı saldırı nedeni ile geri çekilen polis memurlarının geri çekilmesinden yararlanan sanığın evin damına çıktığı, görevli memurların sanık ...'yi takibe başladıkları, sanığın, evin damından sokağın arka tarafına geçtiği, bu sırada mağdur polis...'a yine bıçakla sanığın hamle yaptığı, bıçağı polis memuruna vurmak için salladığı sırada polis memuru...'ın geri çekildiği, bu sırada elindeki silahı düşürdüğü, silahın düştüğünü gören sanığın, polis memuruna ait silahı yerden aldığı, bu durumu gören maktul polis memuru ...'nin kendine ait silah ile havaya birkaç el ateş ettiği, sanık ...'nin bu ikaza aldırış etmeyerek,

yakalanmamak için polis...'a ait silah ile polislere yönelik ateş ettiği, olay yerindeki bir kısım polis memurlarının da silah kullandıkları, bu sırada yapılan atışlarda polis memuru olan maktul ...'nin baş bölgesinden aldığı isabetle yaralanarak düştüğü, polis memurunun yere düştüğünü gören sanık ...'nin yere düşen polis memuru ...'ye ait tabancayı da aldığı ve kaçmaya devam ettiği, arkadaşının yaralandığını gören polis memuru...'ın bu kez ...-5 marka silahı alıp kaçan sanık ...'nin bacak bölgesini hedef alarak ateş etmeye başladığı, sanığın bacaklarından yaraladığı, buna rağmen kaçışını sürdürdüğü,

yaralı olması sebebi ile daha fazla kaçamayarak o bölgede gece bekçisi olan ... ...'ın yakınlarında bir yerde elindeki iki silah ile yere çömeldiği, gece bekçisi ... ... tarafından yakalanarak karakola götürüldüğü, olay yerinde bulunan mermi çekirdeği ile maktulün vücudundan elde edilen mermi çekirdeği gömlek parçasının, sanığın kullanmış olduğu silahlar ile eşleştirilmesi amacıyla Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinden alınan 26.12.2012 tarihli uzmanlık raporu içeriğine göre,

anılan mermi çekirdeği ile gömlek parçasının bu silahlardan atılmadığının anlaşılması karşısında sanık hakkında kasten öldürme suçundan mahkûmiyete yeterli delil elde edilemediği ancak tanık polis ifadelerinden ve olay yerinde bulunan kovanlardan anlaşıldığı üzere, sanığın yakalanmamak için polis memuru maktul ...'ye yönelik ateş ederek onu öldürmeye teşebbüs ettiği, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, 765 sayılı Kanun'un 448, 449 ve 62 nci ile 5237 sayılı Kanun'un 81, 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi ve 35 ... maddelerinin karşılaştırılması sonucunda,

sanığın maktul polis memuru ...'ye yönelik sübut bulan nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulacak hükümde 5237 sayılı Kanun'un sanık lehine olduğu kabul edilmiştir. 2. Sanık savunması, mağdurların beyanları, tanık anlatımı, adlî raporlar, uzmanlık raporları, nüfûs ve adlî sicil kaydı, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dava dosyasında mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında müşteki ... isim ve kimlik bilgilerinin yazılmaması mahallinde hükme eklenmesi mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilâmı ve 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilâmı da gözetildiğinde aleyhe temyiz olmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluştuğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının ilk hükümde tayin edilen hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ilk hükümde tayin edilen hapis cezasının netice ceza şeklinde hükmedilmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe başlığı altında (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle, ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2021 tarihli ve 2019/434 Esas, 2021/266 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca hüküm fıkrasında yer alan "neticeten 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi çıkartılarak yerine "13 yıl hapis cezası üzerinden infazına" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak,