Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/6036 K.2025/4097

Sanığın 15.05.2023 tarihli dilekçesinin temyiz isteminden feragat niteliğinde olmadığı, kabul edilerek yapılan incelemede. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli ve 2021/247 Esas, 2022/148 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 18.04.2023 tarihli ve 2022/1568 Esas, 2023/606 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a-e maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın eyleminin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturacağına, haksız tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Dosya kapsamı itibariyle; sanık ile maktul arasında olay tarihinden önceki süreçlerde adli makamlara yansıyan birden fazla olay olduğu, karşılıklı eylemleri bulunduğu, 24.07.2019 tarihinde maktulün sanığı basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek ve kemik kırığı oluşturacak şekilde yaraladığı ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

olay günü de sanığın aksi ispatlanamayan savunmaları ile uyumlu adli muayene ve olay yeri inceleme rapor içeriklerine göre sanığın maktulün cinsel birliktelik isteğini reddetmesi üzerine sanığı darp ettiği ve saçlarını yolarak vücudunun çeşitli yerlerinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı olayda maktulden sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik nedeniyle belirlenen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından bozma isteyen tebliğname düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, maktul ve sanıktaki yaralanmaların niteliği dikkate alındığında meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının somut olayda oluşmadığı,

sanığın uzun zamandır aralarında tartışmalı şeklide devam eden bir ilişki bulunan maktulü öldürme kastı ile hayati bölgelerini hedef alarak birden fazla bıçak darbesi ile yaraladığı, maktulün göğüs bölgesindeki darbenin kalp ve akciğer yaralanmasına neden olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleme bağlı orta çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunun yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığı, sanığın suç işleme kararını ne zaman aldığı ve eylemini belirli bir hazırlıkla gerçekleştirdiğinin kesin ve net olarak tespit edilemediği,

şüphe sanık lehine değerlendirilerek somut olayda tasarlama hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığı, maktul hakkında düzenlenen Adli Tıp Kurumu

5. İhtisas Dairesi raporu ile tanık beyanları dikkate alındığında maktulün uzun süresidir alkol kullandığı, alkol tedavisi gördüğü, olay günü sanığın da maktul tarafından yaralanmış olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde maktulün sanığın eylemi sırasında kendisini savunabilecek durumda olduğuna ilişkin mahkemenin kabul ve takdirinde isabetsizlik olmadığı, dosya kapsamı itibariyle var olduğu anlaşılan maktulden sanığa yönelen haksız söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında ve belirlenen indirim miktarında isabetsizlik bulunmadığı,

Mahkemece yeterli ve yerinde gerekçelerle takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 18.04.2023 tarihli ve 2022/1568 Esas, 2023/606 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Malatya