Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/6070 K.2024/5276

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-g maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.04.2019 tarihli ve 2014/467 Esas, 2019/197 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 11.10.2019 tarihli ve 2019/1979 Esas, 2019/1594 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının (lehe) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a ve 303/1 maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine (5237 sayılı Kanun'un 25/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/2.d maddeleri uyarınca beraat kararı verilmek suretiyle) karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 12.12.2022 tarihli ve 2022/6700 Esas, 2022/9872 Karar sayılı kararı ile özetle "duruşma açılıp yapılan delil değerlendirilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerekirken, duruşma açılmaksızın sanık hakkında meşru savunma hükümleri uygulanması" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2.b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 27.02.2023 tarihli ve 2023/60 Esas, 2023/357 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 25/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/2.d maddeleri uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar ... ..., ...ve ... vekilinin temyiz nedenleri, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın, temyiz dışı sanık Engin'e borcu olduğu ve bunu tahsil amaçlı öldürülen ...'in devreye girerek sanığa baskı yapmaya başladığı, olay günü sanığın işlettiği işyerine giderek yine aynı taleplerde bulunduğu ve daha fazla para isteyerek tehdit etmeye başladığı, olay günü yine aynı talepler ile sanığın işyerine gelen ...'in tabanca ile ateş ederek sanığı kovaladığı ve göbek sağ üst kısmından barsak lezyonlarına, solda açık iskion ve asetabulum kırıklarına neden olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, sanığın da bu sırada silahını çekerek saldırıyı defetmek amacıyla ateş ettiği ve ...'i öldürdüğü olayda.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın kendisine yönelen haksız bir saldırıyı o anda hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defettiğinden atılı suçtan meşru savunma nedeniyle beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından,

bozma ilamına uyularak kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Dosyada saklanmasına karar verilen emanet eşyalar hakkında sahipli olanların sahiplerine iadesine, sahipsiz olanların imhasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde dosyada saklanmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, mevcut hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle katılanlar ... ..., ...ve ... vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 27.02.2023 tarihli ve 2023/60 Esas, 2023/357 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2 maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1 maddesi gereği hüküm fıkrasından "dosyada delil olarak saklanmasına" ibaresinin çıkartılarak yerine "...'e ait olan kıyafetlerin ...'in mirasçılarına, ...e ait olan kıyafetlerin ...e teslimine, CENOVA marka SERİ: CN408-12111413 numaralı kamera kayıt cihazı, kumandası ve şarz kablosunun sahibine teslimine, ... adına düzenlenmiş 11/10/2013 tarihli imzasız müşteki ifade tutanağının dosyada delil olarak saklanmasına,