Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/6220 K.2024/5946

Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan vekilinin anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar yönüyle. 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 6.Ağır Ceza Mahkemesinin 16.12.2021 tarihli ve 2020/358 Esas, 2021/554 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin 08.11.2022 tarihli ve 2022/579 Esas, 2022/3196 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs olduğundan bahisle suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın katılan ile arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumetinin bulunmaması, katılan ile sanığın bir gün öncesinde araç ile geçiş sırasında su sıçrama mevzusu nedeniyle tartıştıkları, bu olay sonrasında, sanık ...'un, katılan ...'ın kendisini çağırması üzerine ...ın iş yerine gittiği, yanına bıçak aldığı, konuşma sırasında aralarında tekrar tartışma başladığı ve kavgaya dönüştüğü, aniden gelişen kavganın hareketli ortamında ele geçmeyen kesici alet ile katılanı yaraladığı, katılanın aldığı darbe sayısı ve hayati tehlikeye neden olan bir adet yaralanmasının bulunduğu, sanığın bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son verdiği,

sanığın uygun bir anı bekleyerek katılanı daha ciddi bir şekilde ve daha fazla darbe ile yaralama imkanı bulunmasına rağmen böyle bir durumun gerçekleşmemesi gibi hususlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, bu nedenle suç vasfının kasten yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 08.11.2022 tarihli ve 2022/579 Esas, 2022/3196 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen ve suç vasfıyla sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği, oy birliğiyle temyiz isteminin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul