Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/6316 K.2024/8176

Kanun'un 286/1 ve 286/2-b maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erbaa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2022 tarihli ve 2021/305 Esas, 2022/180 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 29/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine, 2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 06.02.2023 tarihli ve 2022/1763 Esas, 2023/238 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/3, 29/1, 62/1, 51/1-3, 53/1. maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

1 yıl 3 ay denetim süresi belirlenmesine ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve hukuka aykırı değerlendirme ile karar verildiğine, alt sınırdan hüküm tesisinin ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

2. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; eşit ve adil yargılanma haklarının ihlal edildiğine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf taleplerinin incelenmediğine, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine ve cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığına, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, iştirak hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, ağır haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartları oluştuğu halde sanık lehine uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Hükmün gerekçesinde Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının, 31.12.2020 tarihli raporunda belirtildiği gibi katılanın hayat fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı kabul edildiği halde, kısa kararda katılanın ağır (4.) derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı belirtilmiş ise de bu husus mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, sanık ...'ın eşit ve adil yargılanma haklarının ihlal edilmediği, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından sanık ... ile iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı,

hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılandan sanık ...'a yönelen haksız bir saldırı bulunmaması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 25. maddesinde düzenlenen meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği,

ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiğinin tespit edilememesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.10.2002 tarihli ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanmasında ve katılanın zararının karşılanmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ...

Hakkında Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 06.02.2023 tarihli ve 2022/1763 Esas, 2023/238 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Erbaa