Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/6403 K.2025/2369

Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.06.2020 tarihli ve 2019/248 Esas, 2020/171 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin 04.05.2023 tarihli ve 2020/1274 Esas, 2023/735 Karar sayılı kararı sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanık ... hakkında istinaf mahkemesince verilmiş bozma kararından önce sanık ... aleyhine yapılmış istinaf başvurusu bulunmadığından sanık ... hakkında ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunması gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık ... ve müdafinin temyiz sebepleri özetle; kastın yokluğuna, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

3.Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; kastın yokluğuna, iştirak hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanığın kazanılmış hakkının korunması gerektiğine, suç vasfına, ceza miktarına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişli oluşu, hedef alınan vücut bölgesi, yaralanmaların niteliği hususları nazara alındığında sanıkların eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, bu bağlamda suç vasfının doğru belirlendiği, mağdurdan sanıklara yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya davranışın bulunmadığı,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre bozma ve düzeltme nedenleri dışında ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma ve düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık ... hakkında tayin olunan hapis cezasının aleyhe istinaf olmadığından kazanılmış hak nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca son hükümde verilen hapis cezasının ilk hükümde tayin edilen hapis cezası olan “5 yıl hapis cezası üzerinden infaz edilmesine” şeklinde karar verilmesi gerektiği gözetilmeden “10 hapis cezası ile cezalandırılmasına” şeklinde netice cezaya hükmedilmesi nedeniyle oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

3. Sanık ... yönünden; dosya kapsamına göre sanık ...'ın kullandığı araç ile yanında sanık ... olduğu halde, mağdur ...'ın yanında bulunan tanık ...'ı almak amacıyla mağdur ve tanığın içinde bulundukları taksiyi takip ettikleri, takip edildiğini anlayan tanık ve mağdurun taksiden inerek olay yeri olan apartmanın içine girmeye çalıştıkları sırada sanıkların mağdur ve tanığa yetiştiği, sanık ...'nın doğrudan mağdura yönelerek suçta kullandığı bıçak ile mağduru adli muayene raporunda belirtilen biçimde yaraladığı ve sanık ...'ın da tanık ...'ı alarak birlikte araç ile ayrıldıkları olayda;

sanık ...'ın diğer sanık ...'yı olay yerine kendi aracı ile getirmesi, suçta kullanılan bıçağın niteliği dikkate alındığında sanık ...'ın diğer sanık ...'da bulunan bıçaktan haberdar olması, mağdur ile diğer sanık ... arasında çıkan kavgada sanık ...'ın mağdura yönelik icrai bir hareketinin bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde;

sanık ...'ın mağdura yönelik olarak sanık ...'nın yanında bulunmak suretiyle ona cesaret vererek suç işleme kararını kuvvetlendirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında mağdura yönelik 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, ve 39. maddeleri uyarınca yardım eden sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyeti yerine, suça iştirakinin niteliğinde yanılgılı değerlendirme sonucu fail sıfatıyla cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A.Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden. Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin 04.05.2023 tarihli ve 2020/1274 Esas, 2023/735 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasında sonuç cezanın belirlendiği bölümden sonra gelmek üzere, “5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık ... hakkında sonuç cezanın "5 yıl hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, B.Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden.

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık ... müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 04.05.2023 tarihli ve 2020/1274 Esas, 2023/735 Karar sayılı kararının "suça iştirakin niteliği yönünden" 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Elazığ