Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/6418 K.2024/3537

Kanun’un 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine, karar verilmiştir. Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri üzerine yapılan incelemede. 2.İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin 22/12/2022 tarihli ve 2022/264 Esas ve 2022/559 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında maktul ...'ye yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 62/1, 53. maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2023/170 Esas, 2023/182 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın atılı suçun işlenmesine iştiraki bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, aksi kanaat halinde yardım eden olarak sorumlu tutulması ve hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir. III.GEREKÇE

1. Maktul ile temyiz dışı sanık ... arasında borç meselesi yüzünden husumetin bulunduğu, telefonda bu hususu konuştukları sırada maktulün temyiz dışı sanık ...'a küfrettiği, bunun üzerine temyiz dışı sanık ...'ın maktulün cep telefonuna konum atarak onu ... ilçesi ...

Mahallesine çağırdığı, maktul ile temyiz dışı müşteki ...'ın beraber ticari taksi ile söz konusu yere geldikleri, temyiz dışı sanık ... ve sanık ... ile hakkında tefrik kararı verilen ... isimli şahsın maktulü burada bekledikleri, sanıkların suç işleme hususunda kurdukları ortak hakimiyet gereğince; her sanığın, diğer sanığın olay yerine gitme sebebini bildiği,

yaptıkları plan gereğince sanıklar arasında görev dağılımının olduğu ve bu plan dahilinde maktul ve temyiz dışı müştekinin geldikleri ticari taksinin sağ arka kısmında maktul sol arka kısmında temyiz dışı müşteki oturmaktayken sanık ...'ın sağ arka kapıya, tefrikli sanık ...'in ise sol arka kapıya yönelerek maktul ve müştekinin araçtan çıkmalarını engelledikleri ve nitekim maktul ve temyiz dışı müştekinin bulunduğu ticari taksiye aracın ön tarafından yaklaşan temyiz dışı sanık ...'ın elinde bulunan bıçak ile önce maktulü dört farklı yerinden, sonra da temyiz dışı müşteki Zebiyullah'ı bıçakladığı,

bu sırada sanık ...'in olay yerini terk etmediği gibi neticenin olmasını engelleyebilecek eylemler de sergilemediği, olayda maktul ...'in vücudunda göğüs, sırt ve yüz bölgelerinden olmak üzere vücudunda dört tane bıçak yarasının bulunduğu, otopsi raporuna göre maktulün vücudunda göğüs önde sol meme altında ve sırtta kürek kemiğinin dış yanında bulunan yaralanmalarının tek başına öldürücü nitelikte oldukları, maktulün sırtta kürek kemiği sağ üst bölgesinde ve sırtta 9. kaburga kemiği hizasında bulunan yaralanmalarının ise tek başına öldürücü nitelikte olmadığının belirtildiği,

temyiz dışı müştekinin ise sağ el ve sol kaba etinden bıçak kesisi nedeniyle yaralandığı, mevcut yaraların müştekinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde olduğu belirtildiği, olayda.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık ... tarafından temyiz dışı sanık ... ile birlikte iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ... yönünden. Sanık ... müdafiinin, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, sanığın, 19.03.2024 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE, B. Sanık ... yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2023/170 Esas, 2023/182 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Silivri Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi