Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/6732 K.2025/710

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2023 tarihli ve 2021/543 Esas, 2023/239 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1.e ve 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2023/823 Esas, 2023/779 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebebi Suç vasfına, B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Suç vasfına, duruşmalarda okunmayan bir delilin hükme esas aldındığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, akıl sağlığı konusunda yeniden rapor aldırılması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, mahkemece yapılmış eksik bir incelemenin bulunmadığı, sanığın akıl sağlığı konusunda alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

duruşmalarda usule aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre; sanığın maktulün dayısı olduğu, aynı evde ikamet ettikleri, sanığın olayın oluş anına ilişkin aşamalardaki istikrarlı beyanlarına göre; uyumakta olan yeğenine dışarı çıkacağını beyan ettiği, yeğeni olan maktulün ise "siktir git" diyerek cevap vermesi üzerine, daha önceden de sebebi belirlenemeyen husumetin etkisiyle, silahını çıkarıp maktulün baş bölgesine bir el ateş ederek olay yerinden uzaklaştığı anlaşılan olayda;

a) Maktulün olay anında sanığa hakaret içeren söz sarf etmiş olmasına göre uyku halinde olmadığı anlaşılan maktule yönelik eylemi nedeniyle sanığın 5237 sayılı Kanun'un 81/1. maddesinde yazılı kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi yerine yazılı şekilde suç vasfında yanılgılı değerlendirme sonucu nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi, b) Sanığın, maktulün kendisine hakaret ettiğine ilişkin savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığı anlaşıldığından,

sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca asgari düzeyde haksız tahrik indirimi yapılarak hüküm kurulması yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2-a) ve (2-b) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2023/823 Esas, 2023/779 Karar sayılı kararının suç vasfı ve haksız tahrik yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi