Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/680 K.2024/4562

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.03.2019 tarihli ve 2016/23 Esas, 2019/82 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. B. İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 19.01.2021 tarihli ve 2020/1008 Esas, 2021/198 Karar sayılı kararı ile: " oluşa, dosya kapsamına, mağdur ...'in olaydan sonra ayrıntılı olarak alınan açıklamalarına, olayın tanıkları olan ..., ... ve ...'ün anlatımlarına göre sanık ...'in, diğer sanıklarla birlikte olay yerinde bulunduğu, elinde tüfekle diğer sanıklarla fikir ve irade birliği içinde, eylem üzerinde hakimiyet kurarak suça iştirak ettiği sabit olduğundan TCK'nin 37. maddesi yollamasıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine kararı verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. C.

İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2022 tarihli ve 2021/105 Esas, 2022/47 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 35/2, 62/1, 53/1 ve 63/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, suçun sabit olmadığına ve sanığın müşterek fail olarak kabul edilemeyeceğine, suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın olay tarihinden önce mağdurun yakınları tarafından darp edildiğini iddia etmesi nedeniyle mağdur ile sanık arasında husumet oluştuğu, olay günü mağdurun bu husumet nedeniyle temyiz dışı sanıklar ..., ... ve ... tarafından bıçak ve ateşli silah ile her iki gluteal ve her iki uyluk bölgelerinden hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, sanığın bu sırada elinde tüfekle olay yerinde bulunduğu anlaşılan olayda.

2. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak adli tıp uzmanı Dr. ... tarafından düzenlenen 01.04.2011, 08.06.2011 ve 15.08.2012 tarihli raporlara göre mağdurda her iki gluteal bölgede kesici delici alet yarası ile her iki uylukta ateşli silah yaraları bulunduğu, her iki uylukta yumuşak doku yaralanmasına sebep olan yaralanmanın ateşli silah ile meydana geldiği ve bu yaralanmanın kişinin yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, ayrıca sağ femur kemik kırığı şeklindeki yaralanmanın hayati fonksiyonlarını ağır(5) derecede etkileyecek nitelikte olduğu,

batın içi kanamaya sebep olan yaralanmanın ise kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma sebebiyet verdiği dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35/2. fıkrası uyarınca ceza belirlenirken makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş, ise de; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, somut olayın gelişimi ve sanığın eyleme katkısı dikkate alındığında sanığın müşterek fail olarak kabul edilmesinde isabetsizlik bulunmadığı suç vasfının isabetli şekilde belirlendiği anlaşıldığından,

hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle İzmir