Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/7602 K.2023/7260

Sanık hakkında verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği ilk derece mahkemesinin 22.10.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin süresinden sonra olduğu,

ilk derece mahkemesinin temyiz isteminin süreden reddine ilişkin 03.04.2023 tarihli ek kararının yerinde olduğu, ilk derece mahkemesinin temyiz isteminin süreden reddine dair 03.04.2023 tarihli ek kararının Onanması gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Kararın sanığa 27.11.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın bir temyizinin bulunmadığı kaldı ki 13.02.2017 tarihinde ceza infaz kurumunda bulunan sanığa kararın tekrardan bizzat tebliğ edildiği, sanığın herhangi bir temyizinin bulunmadığı,