Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/7657 K.2024/3895

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tomarza Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2021/90 Esas, 2021/114 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 22.06.2022 tarihli ve 2022/5187 Esas, 2022/5468 Karar sayılı ilâmı ile yargılamaya konu suç tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d, 67/3-4. maddelerinde öngörülen zamanaşımı sürelerinin henüz dolmadığı gözetilmeksizin, dava zaman aşımı süresinin dolduğundan bahisle düşme kararı verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozma ilâmı üzerine Tomarza Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/238 Esas, 2022/294 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1,3-e, 87/3, 29/1, 62/1. maddeleri uyarınca 12 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz istemi özetle, hükmün açıklanmasının şartlarının oluşmadığına, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerektiğine, 2. Cumhuriyet savcılarının temyiz istemleri, hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Kavak ağacı sebebiyle aralarında husumet bulunan taraflar arasında olay tarihinde çıkan tartışmada sanığın taşla vurarak mağduru hayati fonksiyonlarına etkisi hafif (1.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda,

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/3 ve 29. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 2 ay 18 gün hapis cezasının, aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirilmesi neticesinde, ''1 yıl 5 gün'' yerine, hesap hatası yapılarak ''12 ay 5 gün'' hapis cezasına hükmolunması suretiyle sanığa eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından,

3. Kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyet kararı verilen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesi uygulanmamış ise de, hak yoksunluğu kasıtlı suçtan verilen hapis cezasının kanuni sonucu olup Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı da gözetilerek infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, Bozma nedenleri yapılmamıştır.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 13.10.2015 tarihinde kesinleşmesinden sonra 5 yıllık denetim süresinde 04.07.2016 tarihinde kasıtlı bir suçtan mahkumiyetine karar verilip söz konusu kararın kesinleşmesi üzerine sanığın usulüne uygun olarak savunması alınıp açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasında bir isabetsizlik görülmediği,

o yer Cumhuriyet savcısının 15.11.2022 tarihinde verilen hükmü 17.11.2022 tarihli müddeti muhafaza dilekçesi ile süresinde temyiz ettiği anlaşıldığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamış, sanık ve Cumhuriyet savcılarının temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümde eleştirilen hususlar dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR