Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/7937 K.2024/2681

İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/249 Esas, 2022/396 Karar sayılı kararı ile Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 28.03.2022 tarihli ve 2021/13255 Esas, 2022/2335 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği bildirilmiş ise de, Hukuki Süreç bölümünde (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen bozma ilâmı gereğinin yerine getirilmesi suretiyle kurulan hükmün eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hüküm olduğu ve Dairemizce incelenmesi gerektiği belirlenmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin, 07.11.2014 tarihli ve 2011/268 Esas, 2014/530 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 16.10.2018 tarihli ve 2017/20555 Esas, 2018/15252 Karar sayılı ilâmı ile özetle katılanın yeniden adlî raporu alınarak suç vasfının belirlenmesi, eylemin sopa ile gereçekleştirildiğinin dikkate alınmaması, haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması nedenleriyle bozulmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir. 2. İstanbul

2. Çocuk Mahkemesinin, 10.09.2020 tarihli ve 2018/513 Esas, 2020/218 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin, 10.09.2020 tarihli ve 2018/513 Esas, 2020/218 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 28.03.2022 tarihli ve 2021/13255 Esas, 2022/2335 Karar sayılı kararı ile özetle; suça sürüklenen çocuk hakkında yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının ve 51 inci maddesinin birinci fıkrasının uygulanmamasına karar verilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/249 Esas, 2022/396 Karar sayılı kararı ile Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 28.03.2022 tarihli ve 2021/13255 Esas, 2022/2335 Karar sayılı ilamına karşı önceki kararda direnilmesine ve suça sürüklenen çocuk hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; direnme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü suça sürüklenen çocuk ile katılan arasındaki kız meselesi nedeniyle çıkan tartışmada suça sürüklenen çocuğun katılana sopa ile vurarak hayat fonksiyonlarını 4 üncü (ağır) derece etkileyen ön kaide kırığı, sol etmoid kırığı, sol 10. kosta kırığına ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk savunması, katılanın beyanları, tanıkların anlatımları, katılan hakkında İstanbul Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 19.09.2011 tarihli adlî muayene raporu, yazı cevapları, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul