Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/8014 K.2024/7487

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının vekilinin temyiz isteği yönünden.

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun’un 2. ve 20/2. maddesi uyarınca, suçtan zarar gören sıfatının bulunduğu, bu itibarla sanık hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından açılan kamu davasına 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesi gereği katılma hakkına sahip olduğu, bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmadığı,

yapılan tebliğ üzerine kanunî süresi içinde temyiz başvurusunda bulunduğu ve inceleme konusu kamu davasına katılma iradesi gösterdiği anlaşılmakla, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddeleri gereği kamu davasına katılan sıfatıyla kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2022 tarihli ve 2020/10 Esas, 2022/455 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında, maktuller ..., ... ve ...'a yönelik kasten öldürme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 kez ayrı ayrı 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, katılan ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, aynı Kanun’un 81/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.04.2023 tarihli ve 2023/814 Esas, 2023/1126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı, katılanlar Osman, Umut, Yasemin, Huriye vekilleri ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suç kastı bulunmadığına, suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 22.08.2018 olan suç tarihinin karar başlığında hatalı olarak 03.10.2018 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, maktullerden ve katılan ...'den sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı ve bu itibarla haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmediği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 25.04.2023 tarihli ve 2023/814 Esas, 2023/1126 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi