Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/8040 K.2025/2941

Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2021/328 Esas, 2022/333 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejmine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2022/3813 Esas, 2023/1027 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesinin tatbiki sırasında alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerekirken alt sınırdan (9 yıl) hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini nedeniyle eleştirilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, meşru savunmanın koşullarının oluştuğuna, sanık hakkında cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğinden bahisle suç vasfına, haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, meşru savunmanın yasal uygulanma koşullarının oluşmadığı, sanık ile katılan arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişli olduğu,

katılandaki darbe yerleri ve sayısı, hedef alınan bölgeler, mağdurda sol göğüste ve sol batındaki yaralanmalarının her ikisinin de yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu, sanığın eylemini katılanın elindeki bıçağı alması ve tanıkların olaya müdahalesi ile son verdiği ve olay yerinden kaçtığı nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya içeriğine göre; katılan ...'ın sanık ...'ın ablası ile evli olduğu, katılan ile sanık arasında taraf beyanlarına göre önceye dayalı husumet bulunduğu, olay tarihinde sanığın konuşmak için katılanın oğlu tanık ...'dan kendisini katılanın evine götürmesini istediği, tanık ...'ın sanığı alıp kendi evlerine götürdüğü, evde katılan ile sanık arasında sözlü olarak tartışma başladığı,

tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında olay yerine kim tarafından getirildiği belli olmayan bıçakla birbirlerini yaraladıkları, sanığın katılanın eylemi sonucunda basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yüzünde sabit ize neden olacak şekilde, katılanın ise yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralandığının anlaşıldığı olayda, sanıktaki yaralanmanın ağırlığı ve olayın başlangıcına ilişkin tarafsız tanık bulunmaması nazara alındığında,

katılandan kaynaklanan ve sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların sürekliliği ve yoğunluğu ile ulaştığı boyut da dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un verilen cezada asgari indirim oranı olan 1/4 ile azami indirim oranı olan 3/4 arasında indirim öngören 29. maddesinin uygulaması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında makul orana yakın bir indirim yapılması yerine yazılı şekilde asgari oranda (1/4) tahrik indirimi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Katılanın yaralanmasının niteliği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca makul bir ceza tayini gerekirken, hiç isabet bulunmayan hallerde uygulanma imkanı bulunan alt sınırdan (9 yıl) hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz sebepleri "haksız tahrikin ve teşebbüsün derecesi" yönlerinden yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2022/3813 Esas, 2023/1027 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca netice ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi