Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/8060 K.2024/3474

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ayvalık 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2015 tarihli ve 2014/399 Esas, 2015/324 Karar sayılı kararlarının, sanıklar tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 09.04.2019 tarihli ve 2019/1023 Esas, 2019/7692 Karar sayılı ilâmı ile özetle; katılan hakkında düzenlenen Ayvalık İlçe Devlet Hastanesinin 22.07.2014 tarihli raporunda nazal kemikte lineer kırık belirtilmesine rağmen meydana gelen kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisi hususunda kesin rapor aldırılmaksızın karar verildiği anlaşıldığından, tüm doktor raporları ve tedavi evraklarının varsa film ve grafilerinin Adli Tıp Kurumuna gönderilip rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına ve sanığın kazanılmış hakkının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca dikkate alınmasına karar verilmiştir. 2. Ayvalık

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2023 tarihli ve 2019/381 Esas, 2023/117 Karar sayılı kararları ile; sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/3, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 4 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebebi özetle; sanık hakkında meşru savunma nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebebi özetle; sanık hakkında meşru savunma nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanıkların açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen 3 kişi ile birlikle katılan ... ve inceleme dışı oğlu Evren'in iş yerine geldikleri, alacak verecek meselesine ilişkin olarak bir süre konuştuktan sonra sanıkların, kimlikleri tespit edilemeyen diğer kişilerle birlikte yangın tüpü ve demir boruyla katılan ve oğlunu darp ettikleri, adlî raporlara göre katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayat fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkileyecek nazal kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eylemin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde hareket edip fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı,

eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılandan sanıklara yönelen haksız söz, saldırı veya eylem bulunmadığından meşru savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Ayvalık