Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/812 K.2023/398

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak, nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarından ...

2. İnfaz Hâkimliğinin 06.05.2021 tarihli ve 2021/4401 Esas, 2021/4253 Karar sayılı kararı ile 12 yıl 25 ay hapis cezasına hükümlü ...'ın, bu cezasının infazı sırasında, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılmasının uygun olduğuna dair Sungurlu Açık Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 10.08.2022 tarihli ve 2022/1139 sayılı kararının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 14/4. maddesi uyarınca onaylanması hususundaki talep üzerine,

karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Sungurlu İnfaz Hâkimliğinin 16.08.2022 tarihli ve 2022/1428 Esas, 2022/1424 Karar sayılı kararına karşı Sungurlu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın reddine dair Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesinin 22.08.2022 tarihli ve 2022/685 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 24.11.2022 gün ve 94660652-105-19-25266-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2023 tarihli ve 2022/149168 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2023 tarihli ve 2022/149168 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinde “(1) Hükümlülerden; a) (Değişik:RG-22/8/2015-29453) Toplam (Değişik ibare:RG-22/2/2017-29987) cezaları on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve yukarı olanlar ise onda birini kurumlarda infaz edip, iyi hâlli olan ve koşullu salıverilme tarihine yedi yıl veya daha az süre kalanlar, b) Müebbet hapis cezasına mahkûm olup, koşullu salıverilme tarihine beş yıl veya daha az süre kalanlar,

c) Cezaları yüksek güvenlikli kapalı kurumlar veya diğer kapalı kurumların yüksek güvenlikli bölümlerinde infaz edilenlerden toplam cezalarının üçte birini bu kurumlarda iyi hâlli olarak geçiren ve koşullu salıverilme tarihine üç yıl veya daha az süre kalanlar, açık kurumlara ayrılabilir.

(2) Açık kurumlara ayrılabilmek için, ayrıca; a) (Değişik:RG-18/8/2016-29805) 26.9.2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142, 148, 149, 188 ve 190 ıncı maddeleri ile 1.3.1926 tarihli ve mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 403, 404, 491/3-4, 492, 493, 494, 495, 496, 497, 498 ve 499 uncu maddelerinden mahkûm olanların koşullu salıverilme tarihine beş yıldan az süre kalması,

b) (Değişik:RG-18/8/2016-29805) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102 ve 103 üncü maddeleri ile eşe karşı işlenen 82/1-d, 86/3-a ve 96/2-b maddeleri ve 1.3.1926 tarihli ve mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 414, 416/1, 418/1 maddeleri ile eşe karşı işlenen 449/1, 456 ve 457/1 maddelerinden mahkûm (Değişik ibare:RG-11/4/2019-30742) olanların koşullu salıverilme tarihine üç yıldan az süre kalması,

c) 29.7.2003 tarihli ve 4959 sayılı Topluma Kazandırma Kanun'u, 30.7.1999 tarihli ve mülga 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleri ile Mücadele Kanunu'nun 14 üncü maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinden yararlananların koşullu salıverilme tarihine iki yıldan az süre kalması, ç) Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması,

şartı aranır.” şeklinde, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında "(4) (Değişik:14.4.2020-7242/18 md.) Toplam on yıl ve daha fazla hapis cezasına mahkûm olanlar ile terör suçları, örgüt kurmak, yönetmek veya örgüte üye olmak suçları, örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar, kasten öldürme suçları, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar ve uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçlarından mahkûm olanların kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna ayrılmalarına ilişkin idare ve gözlem kurulu kararları,

infaz hâkiminin onayından sonra uygulanır." şeklinde, Anılan Kanun'un Geçici 9/6. maddesinde "(6) Türk Ceza Kanunu'nun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, toplam hapis cezası on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve daha fazla olanlar ise üç ayını kapalı ceza infaz kurumunda geçirmiş olan iyi hâlli hükümlülerden ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmalarına bir yıl veya daha az süre kalanlar,

talepleri hâlinde açık ceza infaz kurumlarına gönderilebilirler. Bu hükümlüler, açık ceza infaz kurumlarında barındırılır. İlgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya, beşinci fıkrada belirtilen süreler içinde hak kazandıkları takdirde beşinci fıkra uyarınca izinli sayılırlar.

Beşinci fıkrada belirtilen sürenin tamamlanmasından sonra ise açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanıp kazanmadıklarına bakılmaksızın, 95 inci maddede düzenlenen izin hakkından yararlanırlar. Bu fıkra hükmü 31.7.2023 tarihine kadar uygulanır." şeklinde düzenlemelerin yer aldığı, Dosya kapsamına göre, hükümlünün ...

2. İnfaz Hâkimliğinin 06.05.2021 tarihli içtima kararı ile verilen 12 yıl 25 ay hapis cezasına ilişkin Sungurlu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 24.08.2021 tarihli müddetnameye göre ceza infaz kurumuna 26.11.2020 tarihinde alındığı, hakederek tahliye tarihinin 27.11.2033, koşullu salıverilme tarihinin ise 18.08.2027 olarak belirlendiği,

hükümlünün işbu cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9/6. maddesi kapsamında yapılan değerlendirme neticesinde Sungurlu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 10.09.2021 tarihli ve 2021/3426 sayılı kararı ile açık ceza infaz kurumuna gönderilmesinin uygun olduğuna karar verildiği,

anılan kararın Sungurlu İnfaz Hâkimliğinin 13.09.2021 tarihli ve 2021/611 Esas, 2021/601 Karar sayılı kararı ile onaylanması sonrasında, yasal şartların oluştuğundan bahisle Sungurlu Açık Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 10/08/2022 tarihli ve 2022/1139 sayılı hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılmasının uygun olduğuna dair kararın 5275 sayılı Kanun'un 14/4. maddesi uyarınca onaylanmasına ilişkin talep üzerine, Sungurlu İnfaz Hâkimliğinin 16.08.2022 tarihli ve 2022/1428 Esas, 2022/1424 Karar sayılı kararı ile karar verilmesine yer olmadığına hükmedildiği,

anılan karara karşı Sungurlu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın ise Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesinin 22.08.2022 tarihli kararıyla reddedildiğinin anlaşıldığı, 5275 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan düzenleme gereğince, toplam on yıl ve daha fazla hapis cezasına mahkûm olanlar hakkında verilen açık ceza infaz kurumuna ayrılmaya ilişkin idare ve gözlem kurulu kararlarının infaz hâkiminin onayından sonra uygulanabileceği, somut olayda, hükümlünün infaz edilmekte olan toplam cezasının on yıldan fazla hapis cezası olduğu gözetildiğinde,

hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılmasının uygun olduğuna dair İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığınca verilen karara ilişkin esastan inceleme yapılmak suretiyle İnfaz Hâkimliğince bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 ncu maddesine göre; "(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindedir.

Somut olayda; ... 2. İnfaz Hâkimliğinin 06/05/2021 tarihli içtima kararı ile verilen 12 yıl 25 ay hapis cezasına ilişkin Sungurlu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 24.08.2021 tarihli müddetnameye göre hükümlünün ceza infaz kurumuna 26.11.2020 tarihinde alındığı, hakederek tahliye tarihinin 27.11.2033, koşullu salıverilme tarihinin ise 18.08.2027 olarak belirlendiği,

hükümlünün işbu cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9/6. maddesi kapsamında yapılan değerlendirme neticesinde Sungurlu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 10.09.2021 tarihli ve 2021/3426 sayılı kararı ile açık ceza infaz kurumuna gönderilmesinin uygun olduğuna dair karar verildiği, yasa gereği açık ceza infaz kurumunda barındırılmaya başlanan hükümlünün, açık ceza infaz kurumunda barındırılsa dahi idari kararla orada bulunduğu, açığa ayrılma hakkını henüz kazanmadığı,

geçici 9 uncu maddedeki “...ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumuna ayrılmaya, beşinci fıkrada belirtilen süreler içinde hak kazandıkları takdirde” şeklindeki düzenlemede dikkate alındığında açığa ayrılma hakkı yönünden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu ve Sungurlu Açık Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 10.08.2022 tarihli ve 2022/1139 sayılı kararı ile açık ceza infaz kurumuna ayrılmasının uygun olduğuna dair karar verildiği anlaşılmakla, 5275 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan düzenleme uyarınca,

toplam on yıl ve daha fazla hapis cezasına mahkûm olanlar hakkında açık ceza infaz kurumuna ayrılmaya ilişkin İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığınca verilen kararın İnfaz hâkiminin onayından sonra uygulanabileceğinden İnfaz hakimliğince hükümlü hakkında verilen karar ile ilgili olarak esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle bu karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen kararın kanuna aykırı olması nedeniyle kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR