Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/8188 K.2024/8073

Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan vekilinin anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, kararın suç vasfı ile sınırlı olarak temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.12.2022 tarihli ve 2022/477 Esas, 2022/572 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 04.04.2023 tarihli ve 2023/344 Esas, 2023/1060 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; takdiri indirimin uygulanmaması gerektiğine, ceza miktarına ve suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Tarafların olay öncesi birbirlerini tanımadıkları, sanığın katılan ile arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumetinin bulunmaması, sanık tarafından başlatılan karşılıklı küfürleşmeden sonra sanığın mobil olan katılanın sol tarafına doğru iki kez bıçakla hamle yaptığı, eylemine devam etmek yerine eylemini sonlandırarak aracıyla olay yerinden uzaklaşması, ciddi bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı,

bu nedenle suç vasfının kasten yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin suç vasfı ile sınırlı olarak incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 04.04.2023 tarihli ve 2023/344 Esas, 2023/1060 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen suç vasfıyla sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden ve sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden de 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya