Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/8565 K.2024/3733

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2017 tarihli ve 2016/250 Esas, 2017/384 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3, 54/1 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye, karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 08.11.2017 tarihli ve 2017/2857 Esas, 2017/1990 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararının, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 22.12.2022 tarihli ve 2022/6819 Esas, 2022/10297 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme (sanığın ceza ehliyetine ilişkin Adli Tıp Üst Kurul'undan rapor alınması gerektiği) nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2.a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Yargıtay bozması üzerine eksiklik tamamlanarak Kayseri

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2023 tarihli ve 2023/5 Esas, 2023/312 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3, 54/1 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verildiği, Dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3 maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın ceza ehliyetinin tam olduğuna ilişkin raporun hatalı olduğuna, sanığın öldürme kastının bulunmadığına, gönüllü vazgeçmenin varlığına, sübut’a ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan ... ile arkadaşı ...'in ... Rezidans isimli rezidansta kaldıkları, sanığın ise bu rezidansta resepsiyon görevlisi olarak çalıştığı, 23.04.2016 tarihinde katılan ve ...'in, arkadaşları olan ..., ... ve ... ile birlikte rezidansa geldikleri, sanığın saatin geç olduğunu söyleyip onları içeri almak istemediği,

bunun üzerine dışarıda ...'a ait arabanın içerisinde bekledikleri, saat 03:00 sularında üşüdükleri için rezidansa girdikleri, görevli odasında bekledikleri, sonrasında sanığın izin vermesi ile ...'in odasına gittikleri, ertesi gün saat: 20:30 sularında ...'in rezidanstan ayrılıp evine gittiği, saat 21:45 sularında sanığın ...'i arayarak "... benim yanıma gelsin" dediği, ...'in katılana "sanık ile daha önceden tartıştım, ... ile sen git ne diyormuş bir bakın" dediği, bunun üzerine ... ve katılanın birlikte aşağıya indikleri, sanığın katılana "yapmış olduğunuz hareket çok ayıp arkadaşın önceden yurdu terk etmeliydi" dediği,

...'ın ise özür dileyip kimliğini aldığı ve rezidansı terk edeceğini söylediği, katılanın ise sanığa "bu yurdun çıkış saati gece 12:00 değil mi, neden bana bağırıyorsun" dediği, sanığın ise "ben bağırırım" diyerek katılanın üstüne yürüdüğü, ...'ın araya girdiği, ancak sanığın ...'ı iterek katılanın üstüne yürüdüğü ve ona tekme ve yumrukla vurduğu, yaklaşık 2-3 dakika boyunca onu darp ettiği ve turnikelerin karşısına fırlattığı, sonrasında sanığın yemek yediği odaya girdiği, oradan adli emanete alınan bıçağı alıp geldiği, katılana hitaben sinkaflı sözlerle küfür ettiği, elindeki bıçak ile katılanın vücuduna bıçakla vurmaya başladığı,

katılanın can havli ile sanığın elinden kurtulup kaçtığı, katılanın 15.06.2016 tarihli E.Ü Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı raporunda belirtildiği şekilde, yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun tespit edildiği, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

gönüllü vazgeçme koşullarının oluşmadığı yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2023 tarihli ve 2023/5 Esas, 2023/312 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4 maddesi uyarınca Kayseri