Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/863 K.2024/2759

Kanun’un 280 /1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 87/1-d, 29/1, 53, 58/6. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle: sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle beraatine karar verilmesi, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması, tekerrür şartlarının oluşmadığına ilişkindir. 2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle: sanığın üst hadden cezalandırılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanık ile katılanın aynı köyde ikamet ettikleri, olay günü tarafların karşılaştıkları ve aralarında çıkan tartışmada sanığın katılanı elleriyle darp ederek hayati tehlike geçirmesine ve hayati fonksiyonlarını üçüncü derece etkileyen 10-11. kot kırıklarına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır. 2. Tekerrüre esas alınan Gaziosmanpaşa

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2012 tarihli ve 2009/13 Esas, 2012/16 Karar sayılı ilamında sanık hakkında tekerrür hükmü uygulanmış olmakla cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından bozma isteyen tebliğname düşüncesine iştirak edilmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

sanığın eylemi ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği, katılandan sanığa yönelen ve tekrarı muhakkak bir saldırı bulunmadığından meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının somut olayda oluşmadığı, olaya ilişkin görgüsü ve bilgisi bulunan tanık olmadığı sanık ve katılan beyanları karşısında ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilemediği hususları dikkate alınarak sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında ve derecesinde isabetsizlik bulunmadığı, sanığın güncel adli sicil kaydı incelendiğinde hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından,

ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 04.11.2022 tarihli ve 2022/1377 Esas, 2022/1945 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Delice Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi