Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/9448 K.2024/5381

Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2023 tarihli ve 2023/546 Esas, 2023/468 Karar sayılı kararı ile Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 08.06.2023 tarihli ve 2023/1367 Esas, 2023/4063 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36. maddesiyle değişik 307/4. maddesi ile 6763 sayılı Kanun’un 38. maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede.

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karşıyaka

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.06.2018 tarihli ve 2017/408 Esas, 2018/330 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 39, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının katılanlar vekili ve sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 01.10.2019 tarihli ve 2019/2111 Esas, 2019/4052 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi delaletiyle mahkumiyetine karar verilmesi ve sanıklar hakkında haksız tahrik indirimi yapılmaması gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Karşıyaka

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2020 tarihli ve 2020/40 Esas, 2020/182 Karar sayılı kararıyla, önceki hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

4. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.05.2022 tarihli ve 2021/1-127 Esas, 2022/369 Karar sayılı kararı ile direnme kararına konu hükümlerin, Cumhuriyet savcısından esas hakkındaki görüşü sorulmadan ve hazır bulunan sanıklar ve müdafisine esasa ilişkin savunmaları tespit edilmeden yargılamanın bitirilmesi gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Karşıyaka

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/507 Esas, 2022/580 Karar sayılı kararıyla, önceki hükümde direnilmesine karar verilmiştir. 6. Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının katılanlar vekili, Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 08.06.2023 tarihli ve 2023/1367 Esas, 2023/4063 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın direnme mahiyetinde olmadığı kabul edilerek, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi delaletiyle mahkumiyetine karar verilmesi ve sanıklar hakkında haksız tahrik indirimi yapılmaması gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 7. Karşıyaka

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2023 tarihli ve 2023/546 Esas, 2023/468 Karar sayılı kararıyla, önceki hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi uyarınca ceza verilmesi gerektiğine, suç vasfına ilişkindir. 2. Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya, suçun işlenmediğine, haksız tahrikin derecesine, suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Oluşa ve dosya içeriğine göre, olay günü maktul ile sanık ...'in aralarında yer mevzusu nedeniyle tartışmanın yaşandığı, bir süre sonra bu tartışmayı sanık ... ile konuştuktan sonra öğrenen sanık ...'ın elindeki bıçak ile maktule saldırdığı ve maktulü sol göğsünden yaraladığı, bu sırada yere düşen maktule sanık ...'in sandalye ile vurduğu, daha sonra maktulün kaldırıldığı hastanede hayatını kaybettiği anlaşılan olayda; mahkemenin sanıklar hakkında asgari düzeyde haksız tahrik indirimi uygulanmasına ve sanık ... ...'ın eyleme yardım eden sıfatıyla dahil olduğu gerekçesiyle verdiği direnme kararı yerinde görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, iştirak derecelerinin tayininde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunmaya ilişkin yasal koşulların oluşmadığı,

maktulden sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, katılan ... vekili, Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1. Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2023 tarihli ve 2023/546 Esas, 2023/468 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmekle, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 08.06.2023 tarihli ve 2023/1367 Esas, 2023/4063 Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA, 2. Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Karşıyaka

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2023 tarihli ve 2023/546 Esas, 2023/468 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... vekili, Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, Başkan Vekili ... ve Üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğu ile ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy) KARŞIOY Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin 2023/9448 Esas, 2024/5381 Karar sayılı kararının çoğunluk görüşüne, yerel mahkemece kurulan direnme hükmünün bozulması gerektiğinden bahisle katılmamaktayız.

Dosya kapsamına göre; maktul ile sanıklar arasında husumet bulunduğu, olay günü maktul ile sanık ...'in aralarında yer mevzusu nedeniyle bir tartışma yaşandığı, bir süre sonra bu tartışmayı duyan sanık ...’in oğlu sanık ...'ın elindeki bıçak ile maktule saldırdığı ve maktulü sol göğsünden yaraladığı,...’ın etkili bıçak darbesi ile yere düşen maktule bu kez sanık ...'in sandalye ile vurduğu, sanık ... maktule yönelik darbelerine devam ederken ...in de ayağı ile maktulün başına bastığı ve tekmeleriyle vurduktan sonra sanıkların olay yerinden uzaklaştıkları anlaşılan olayda;

sanık ...'in kasten öldürme eylemine ortak suç işleme kararına bağlı olarak, fiil üzerinde müşterek hâkimiyet kurmak suretiyle katıldığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sorumlu tutulması ve ilk haksız davranışların sanıklar tarafından gelmesi nedeniyle sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerekmektedir.

Bu nedenle; sanık ...’in 5237 sayılı Kanun’un 39 uncu maddesine göre cezalandırılması ve sanıklar hakkında aynı Kanun’un 29 uncu maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezalar tayin edilmesi gerekçesiyle direnme hükmünün bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan, direnme hükmünün onanmasına ilişkin çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.