Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/96 K.2023/4302

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İpsala Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2014 Tarihli ve 2014/246 Esas, 2014/576 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (c) ve (e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İpsala Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2014 Tarihli ve 2014/246 Esas, 2014/576 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin 01.11.2018 Tarihli ve 2018/1503 Esas, 2018/16481 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilama konu suç ile ilgili karar tarihinden sonra getirilen değişiklik nedeniyle uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin değerlendirilmesi gerekliliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İpsala Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2022 gün ve 2018/477 Esas, 2022/404 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında olası kastla yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (c) ve (e) bentleri, 21 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, suç işleme kastı bulunmadığına, beraatine, lehe hükümlere, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Şikayetçinin İpsala İlçe Emniyet Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yaptığı, olay tarihinde İpsala İlçesi Saraçilyas mahallesinde yaralamalı bir kavga olayının meydana geldiğine dair 155 polis ihbar hattına ihbarda bulunulması üzerine şikayetçinin olay mahalline gittiği, bu sırada tartışmanın halen devam ettiği, şikayetçinin kavgaya karışanlara müdahale etmeye çalıştığı sırada sanığın sopa ile kavga ettiği tanık T.D.'ye vurmaya çalıştığı sırada sopanın şikayetçiye isabet ederek yaraladığı kabul edilmiştir.

2. Sanığın, şikayetçinin ve tanıkların beyanları tespit edilerek dosya içerisine alınmıştır. Şikayetçinin yaralanmasına ilişkin düzenlenen adli muayene raporu dosyada mevcuttur. 3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin, sanığın tevil yollu ikrara yönelik savunması, şikayetçinin beyanı ve raporlarıyla saptandığı, sanığın tanık T.D.'yi sopa ile kasten yaralamaya çalıştığı sırada olaya müdahale eden polis görevlileri arasında bulunan şikayetçiye vurarak olası kastla yaraladığı anlaşılmakla eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

Mahkemece lehe hükümlerin değerlendirildiği yasal ve yeterli gerekçe ile uygulanmadığı, mevcut deliller ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR