Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1096 K.2024/2899

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan Muş Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2014 tarihli ve 2013/313 Esas, 2014/345 Karar sayılı kararıyla 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezasına hükümlü ...'in, bu cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A ve geçici 10 uncu maddeleri gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Kırıkkale İnfaz Hâkimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/4662 Esas, 2023/4874 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ve kararın kaldırılmasına ilişkin mercii Kırıkkale

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2023 tarihli ve 2023/1185 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.01.2024 tarihli ve 94660652-105-71-25320-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.01.2024 tarihli ve 2024/3230 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.01.2024 tarihli ve 2024/3230 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Dosya kapsamına göre, Kırıkkale

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2023 tarihli kararı ile 5275 sayılı Kanun’un geçici 10 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hükümlü hakkında aynı Kanun'un 105/A maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen yükümlülüklerin uygulanmasına karar verilmesinin anılan hükme aykırı olduğu gerekçesiyle hükümlünün durumunun geçici 10 uncu maddenin dördüncü fıkrası uyarınca yeniden değerlendirilmesine karar verilmiş ise de, Hükümlünün 05.02.2008 tarihinde işlemiş olduğu çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan Muş Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2014 tarihli ve 2013/313 Esas,

2014/345 Karar sayılı kararı ile 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezasına mahkum olduğu, anılan kararın Yargıtay

14. Ceza Dairesinin 30.04.2018 tarih 2017/4374 Esas, 2018/3276 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, Delice Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2022 tarihli ve 2022/717 sayılı müddetnamesine göre hükümlünün 07.06.2018 tarihinde cezasını infaz etmek üzere kapalı ceza infaz kurumuna girdiği, koşullu salıverilme tarihinin 30.01.2024, hakederek tahliye tarihinin 03.03.2027 olduğu, Maltepe Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 21.01.2021 tarihli ve 2021/568 sayılı kararı ile açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına karar verildiği,

5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince 31.01.2021 tarihinde Covid-19 iznine çıktığı, Hükümlünün Kırıkkale İnfaz Hâkimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/4662 Esas, 2023/4874 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A ve geçici 10 uncu maddeleri uyarınca şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği,

5275 sayılı Kanun'un Geçici 10 uncu maddesinin dördüncü fıkrasında, '' 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezası infaz edilip geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle 31/7/2023 tarihi itibarıyla izinde bulunan hükümlüler, koşullu salıverilme tarihine kadar olan süreleri 105/A maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen yükümlülüklere tabi olmadan geçirirler. '' şeklinde düzenleme karşısında, anılan düzenlemenin denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezası infaz edilip halen Covid-19 izninde bulunan hükümlüleri kapsadığı,

5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verilenleri kapsamayacağının anlaşılması karşısında, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin (1), (2) ve (3) üncü fıkraları. (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

Şeklinde düzenlenmiştir. 2. Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen ve kesinleşen 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09.02.2022 tarihli ve 2022/717 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 07.06.2018 tarihinde cezasını infaz etmek üzere kapalı ceza infaz kurumuna alındığı, şartla tahliye tarihinin 30.01.2024, bihakkın tahliye tarihinin ise 03.03.2027 olarak tespit edildiği,

21.01.2021 tarihinde açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına karar verildiği ve açık ceza infaz kurumunda bulunduğu sırada 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince 31.01.2021 tarihinde Covid-19 iznine ayrıldığı, Covid-19 izninde bulunan hükümlü hakkında Kırıkkale İnfaz Hâkimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/4662 Esas, 2023/4874 Karar sayılı kararı ile 01.08.2023 tarihi itibariyle iyi halli olması durumunda tahliyesine ve cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

3. Açık ceza infaz kurumunda olup, covid-19 iznine ayrılan ancak hakkında henüz denetimli serbestlik kararı uygulanmasına karar verilmeyen hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un Geçici 10 uncu maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan, “105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezası infaz edilip geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle 31/7/2023 tarihi itibarıyla izinde bulunan hükümlüler,

koşullu salıverilme tarihine kadar olan süreleri 105/A maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen yükümlülüklere tabi olmadan geçirirler.'' şeklindeki düzenlemeden yararlanmasının mümkün olmadığı, hükümlünün hukuki durumunun aynı maddenin ikinci fıkrasına göre değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla, itirazın reddi yerine kabulüne dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR