KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2024/1344 E., 2026/1230 K.
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2026
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/1535 E., 2023/1483 K
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Eskişehir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2023 tarihli ve 2023/262 Esas, 2023/271 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı
Karar Detayı
502 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek cezanın 1 yıl 15 ay hapis cezası olarak infazına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi
1. Ceza Dairesinin, 04.10.2023 tarihli ve 2023/1535 Esas, 2023/1483 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca; teşebbüsün derecesi yönünden eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu anlaşıldığından sanık ve müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Dosya kapsamına göre; suçta kullanılan ve ele geçirilemeyen silahın öldürmeye elverişli olup olmadığının belirlenememesi, atış mesafesi ve sayısı ile cilt ve cilt altında kalan saçma tanelerinin oluşturduğu yaraların iç organa nafiz olmayan nitelikleri gözönüne alındığında, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı,
bu itibarla sanığın eylemine bağlı ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğunun kabulü gerekeceği ve sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 3. ve 61. maddesindeki ilkeler uyarınca sonuca etkili olacak nitelikte temel ceza belirlenerek silahla kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1 ve 86/3-e maddelerine göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek, yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi
1. Ceza Dairesinin, 04.10.2023 tarihli ve 2023/1535 Esas, 2023/1483 Karar sayılı kararının "suç vasfı" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2.maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun 283/1. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Eskişehir