Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/1368 E. , 2025/3585 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/503 E., 2023/3301 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi ta
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/1368 E. , 2025/3585 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/503 E., 2023/3301 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Şanlıurfa 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2021 tarihli ve 2020/159 Esas, 2021/278 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2022/503 Esas, 2023/3301 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın azami hadden cezalandırılması ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğinden bahisle suç vasfına, sanığın asgari hadden cezalandırılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık ile katılan arasında önceye dayalı husumet bulunması, sanığın kullandığı aracı doğrudan kendisi ile konuşmak üzere gelen katılanın üzerine sürmesi, suçta kullanılan aracın niteliği ve elverişliliği, katılanda meydana gelen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri birlikte değerlendirildiğinde sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğu, katılandan sanığa yönelen herhangi bir haksız söz ve davranış bulunmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Dosya içeriğine göre; katılan ... ile sanık ... arasında arazi meselesinden kaynaklı anlaşmazlığın bulunduğu, olay günü, katılanın konuşmak için traktörle tarla sürmekte olan sanığın yanına gittiği, sanığın, katılanı görünce durmasının ardından sürücüsü olduğu traktörü kendisine doğru yaklaşan katılanın üstüne sürerek, onu ezdiği, hemopnomotoraks, sol travmatik kot kırıkları, akciğerde kontüzyon, L1, L2 vertebra sol transvers proçeslerde kırık ve 2-6. kaburga bölgelerinde kırık sebebiyle yaşamını tehlikeye sokacak, yüzde sabit ize ve hayat fonksiyonlarını ağır (5) derecede etkileyen kemik kırıklarına sebep olacak şekilde yaralayıp olay yerinden kaçtığı anlaşılan olayda, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile anılan Kanun'un 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi birlikte gözetilerek 12 yıl olarak kabul edilen makul ile üst sınır arasında bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle katılan vekilinin "teşebbüsün derecesine" yönelen temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2022/503 Esas, 2023/3301 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Şanlıurfa 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde karar verildi.