Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1385 K.2024/6713

İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2021/89 Esas, 2022/203 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şikayetçi Murat'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 29.09.2023 tarihli ve 2022/3551 Esas, 2023/2139 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303. maddeleri uyarınca hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bentlerinin sonuna "mükerrir sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58/6. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, meşru savunma koşullarının gerçekleştiğine, suç vasfının hatalı belirlendiğine ve sanık lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Aralarında alacak verecek meselesi nedeniyle husumet bulunan sanık ile şikayetçinin, suç tarihinde trafikte Selçuk ilçesi Sanayi kavşağında karşılaştıkları, ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiği tespit edilemeyen karşılıklı ateş etme olayında şikayetçinin 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz 7.65 mm çapındaki ruhsatsız tabancası ile yaklaşık 8 metre uzaklıktaki sanığın içerisinde bulunduğu araca doğru 2 el ateş ettiği,

sanığın da 12 numara av fişeği atan av tüfeği ile şikayetçinin içinde bulunduğu aracı hedef alarak 2 el ateş ettiği ve şikayetçinin sağ ön aksiller çizgi hizasında 10. interkostal aralıktan ve sağ dirseğinden isabet aldığı ve yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralandığı, sanığın ise herhangi bir yara almadığı ve olayın hemen akabinde suç mahallinden uzaklaştığı anlaşılan olayda.

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

sanığın ikrarı, görüntü kayıtları, tanık anlatımları ve şikayetçinin yaralanması hakkında düzenlenen adli rapor uyarınca eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre bozma neden, saklı kalmak kaydıyla ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma koşullarının gerçekleşmediği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Hangi tarafça başlatıldığı tespit edilmeyen silahlı çatışmada, karşılıklı meydana gelen zararın ağırlığı ve buna bağlı olarak haksız tahrikin ulaştığı boyut dikkate alınarak, sanık lehine haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca makul oranda (1/2) indirim uygulanması gerekirken, yazılı şekilde (1/4) oranında indirim uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklandığı üzere 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca makul oranda (1/2) indirim uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi