Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1409 K.2025/4235

Kanun'un 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1.maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Erzurum 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2023 tarihli ve 2021/270 Esas, 2023/317 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin 07.11.2023 tarihli ve 2023/1712 Esas, 2023/2092 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiinin istinaf başvurusunun adli emanetteki eşyalar yönünden eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kastın yokluğuna, iştirak hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanıkların beraat etmesi gerektiğine, temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulması ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde.

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.10.2009 tarihli ve 2009/1-85 Esas, 2009/242 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; iştirak hâlinde işlenen eylemin failleri olarak yargılanan sanıkların aşamalardaki savunmaları da dikkate alındığında, birinin savunulmasının diğer sanık(lar) yönünden savunmada zaafiyet yarattığı, bu itibarla sanıklar arasında hukuksal menfaat uyuşmazlığı bulunduğu saptanmıştır.

Buna göre, sanıkların savunmalarının ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun, İşin reddi zorunluluğu başlıklı 38/1-b maddesinde belirtilen. "Aynı işte menfaati zıt bir tarafa avukatlık etmiş veya mütalaa vermiş olursa," Şeklindeki düzenlemeye ve 5271 sayılı Kanun'un 152/1. maddesinde yer verilen.

"Yararları birbirine uygun olan birden fazla şüpheli veya sanığın savunması aynı müdafie verilebilir." Hükmüne aykırı davranıldığı belirlenmiştir.

IV. KARAR

A.Sanıklar Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler yönünden. Hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesi uyarınca temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanıklar Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümler yönünden.

Başkaca yönleri incelenmeksizin gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.11.2023 tarihli ve 2023/1712 Esas, 2023/2092 Karar sayılı kararının, "menfaat uyuşmazlığı" yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Erzurum