Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1488 K.2024/5336

Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan vekilinin anılan hükmü "suç vasfına" ilişkin temyiz ettiği anlaşılmakla, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 26.01.2021 tarihli ve 2019/368 Esas, 2021/25 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin 02.02.2022 taraihli ve 2021/1047 Esas, 2022/288 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun hükümdeki hesap hatasının düzeltilerek sanığa verilen sonuç cezanın 3 yıl 9 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olduğundan bahisle suç vasfına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olay günü gece saatlerinde gürültü yapılması sebebiyle tartışma çıktığı,...... ve ...t ile... arasındaki tartışmanın kavgaya dönüştüğü, katılan sanık ...'ün ele geçirilemeyen bıçak ile katılan sanık ...,... ve ...t'e saldırdığı, katılanların vücutlarının belli bölgelerine bıçakla kesi oluşturacak şekilde etkili eylemde bulunduğu, olay yerine diğer katılan sanıklar... ve ...'in geldiği,

bu şahısların da katılan sanık ... ve ...t'e tekme atmak suretiyle etkili eylem fiiline yardım ettikleri, sanık ...'in ayrıca silahtan sayılabilecek kaldırım taşını katılan ...'e doğru attığı, sanık ...'nin katılan sanıklar ... ... karşı ele geçirilemeyen bıçakla ve ...'ın da katılan sanık ...'nin etkili eylemine karşılık verdiği katılan sanık ...'ın peritonu keserek batına nafiz olduğu tanımlanan kesici delici alet yaralanması nedeniyle hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda.

Sanığın kavganın hareketli ortamında hedef gözetme imkanının ve katılan ile arasında öldürmeyi gerektirecek düzeyde bir husumetinin bulunmaması, hayati tehlikeye neden olan yaralanmanın tek bıçak darbesi ile oluşması, ciddi bir engel neden olmadan eyleme kendiliğinden son vermesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, bu nedenle suç vasfının neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin suç vasfı ile sınırlı olarak incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin 02.02.2022 taraihli ve 2021/1047 Esas, 2022/288 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri, 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ve suç vasfıyla sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu