Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1491 K.2024/3513

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2016 tarihli ve 2014/116 Esas, 2016/543 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 24.09.2020 tarihli ve 2020/8133 Esas, 2020/11732 Karar sayılı ilâmı ile dosyanın basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirilmesi ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması nedenleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326. maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir. 2. Kuşadası

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2021 tarihli ve 2021/950 Esas, 2021/1527 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; akıl sağlığının yerinde olmadığına, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dosya içeriğine göre; sanık ve şikayetçinin birlikte yaşadıkları, olay tarihinden önce şikayetçinin ailevi meselerden dolayı annesinin evine döndüğü, olay günü sanığın şikayetçinin bulunduğu eve gidererek elleriyle vurmak suretiyle şikayetçiyi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaraladığı anlaşılmıştır.

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, sanığın akıl sağlığı konusunda alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın mükerrir olduğu anlaşıldığından hakkında lehe olan hükmün açıklanmasını geri bırakılması,

erteleme ve seçenek yaptırımlara çevirmeye ilişkin hükümlerin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı tespit edildiğinden, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan bozma öncesi kurulan hükümde netice itibariyle 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine bozulduğu, bozma üzerine Kuşadası

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2021 tarihli ve 2021/950 Esas, 2021/1527 Karar sayılı kararıyla netice itibariyle 3 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmışsa da bozma öncesi kararın yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği aleyhe temyiz bulunmadığından sanığın 1412 sayılı Kanun'un 326/son cümlesi uyarınca kazanılmış hakkı gereği netice itibariyle cezasının 2 ay 15 gün üzerinden infaz edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuşsa da aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Kuşadası

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2021 tarihli ve 2021/950 Esas, 2021/1527 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 62. maddesinin uygulandığı paragraftan sonra; "bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek,