Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/15 K.2024/5197

Kurulunun 19.10.2010 tarih ve 2010/149 Esas, 2010/205 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa, karara bağlanması mümkün olduğundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/2 ve 260. maddeleri uyarınca, ..., ..., ... (...), ..., ..., ... ve ...'ın kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece gerekçeli kararın sanık ...'in yargılama aşamasında belirttiği adresi yerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21/2 maddesine göre doğrudan mernis adresine tebliğe çıkartıldığı, sonrasında 7201 sayılı Kanun'un 21/1 maddesine göre yargılama aşamasında belirttiği adresine tebliğe çıkartıldığı ancak gerekçeli kararın tebliğ edilemediği, bunun üzerine usulüne uygun şekilde 7201 sayılı Kanun'un 21/2 maddesine göre mernis adresine tebligat çıkartıldığı ve gerekçelin kararın 03.02.2016 tarihinde tebliğ edildiği,

sanık ...'ün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310. maddesinde belirtilen bir haftalık süresi içerisinde 05.02.2016 tarihinde kararı temyiz ettiği anlaşılmıştır.

Temyiz dilekçelerinin kapsamına göre; sanıklar ... ile ... müdafiinin sadece sanıklar ... ile ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı ve sanıklar ... (...) ..., ..., ... ve ...'ün de sadece haklarında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz yoluna başvurdukları, bu başvuruların Batman

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2016 tarihli 2016/290 değişik iş no.lu kararı ile değerlendirildiği ve dosya içerisinde hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin bulunmadığı, sanık ... müdafiinin sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin Batman

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2016 tarihli ek kararıyla reddedildiği, bu ek kararın sanık müdafiine tebliğ edildiği ve sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz başvurusunun bulunmadığı, bu haliyle temyiz kapsamının sanık ... müdafiinin temyiz başvurusu üzerine sanık ... hakkındaki kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet ve sanık ...'ün temyiz başvurusu üzerine hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik olduğu tespit edilmiştir.

Sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Batman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2014/904 Esas, 2015/734 Karar sayılı kararı ile 1. Sanık ... hakkında katılanlar ..., ... ve ...e karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 29/1, 62/1, 53 ve 58 maddeleri uyarınca (üç kez) 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.Sanık ... hakkında katılanlar..., ..., ...ve ...'e karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 29/1, 62/1, 53 ve 58 maddeleri uyarınca (dört kez) 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in temyiz nedenleri, suçu işlemediğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, vesaireye, 2. Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, vesaireye ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıklar... ve ... hakkında yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 86/2 maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1.e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında aynı Kanun'un 67/2.d maddesi uyarınca zamanaşımını kesen son usuli işlemin mahkumiyet tarihi olan 15.09.2015 tarihine göre 15.09.2023 tarihinde 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Batman

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2014/904 Esas, 2015/734 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1 maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1.1 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar... ve ... hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8 maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,