Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1569 K.2025/9514

Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğu anlaşılmakla; hukuki değerden yoksun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 24.04.20 23... .04.2023 tarihli, 2023/674 Esas ve 2023/937 Karar sayılı ek kararlarının anılan suç yönünden kaldırılmasına karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edirne

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/201 Esas, 2022/600 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında şikayetçi ...'ye karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık ... (hükümde sehven ... yazılmakla) hakkında cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesinin, 17.03.2023 tarihli ve 2023/674 Esas, 2023/937 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereğince tekerrür hükümleri uygulanırken sanık isminin ... yerine ... olarak yazılması ve ayrıca sanık ... hakkında ikinci kez tekerrür hükmünün uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hususları eleştirilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna, silahların eşitliği ilkesi ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi kanaatte yardım eden hükümlerinin tartışılması gerektiğine,

sanık hakkında nitelikli halin uygulanması ve teşdiden ceza tayini ile haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, tekerrür ve özellikle ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığına,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna, silahların eşitliği ilkesi ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, beraatine karar verilmesi,

aksi kanaatte yardım eden hükümlerinin tartışılması gerektiğine, sanık hakkında teşdiden ceza tayini ile haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, tekerrür ve özellikle ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığına, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ...'un adli sicil kaydında ikinci kez mükerrir olduğu daha ağır nitelikteki Edirne

5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2018 tarihli ve 2017/806 Esas, 2018/253 Karar sayılı ilâmı ile trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen ve 13.11.2018 tarihinde kesinleşen 5 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü bulunduğu halde, daha hafif nitelikteki ilamın tekerrüre esas alınması hukuka aykırı bulunmuş ise de bu husus aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, sanıklar ... ve ...'un adil yargılanma hakları ile silahların eşitliği ilkesinin ihlal edilmediği, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eylemlerin sanıklar tarafından fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanıkların eylemlerine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunun maddi ve manevi unsurlarının somut olayda gerçekleştiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek teşdiden belirlendiği, şikayetçiden sanıklara yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verildiği ve adli sicil kayıtlarında tekerrüre esas mahkumiyet hükümleri bulunan sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı ve Mahkemece sanık ... hakkında ikinci kez mükerrirliğe karar verildiği sadece ilamda sanık adının yanlış yazıldığı, Bölge Adliye Mahkemesinin ikinci kez mükerrirliğe dair eleştirisinin isabetsiz olduğu anlaşıldığından,

ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince sanık ... hakkındaki hüküm yönünden eleştirilen husus ile düzeltme nedeni ve sanık ... hakkındaki eleştiri nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 7550 sayılı Kanun ile değişik 108/3. maddesinde yer alan.

"İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri uygulanır." şeklindeki düzenleme dikkate alınarak ikinci kez mükerrir olan sanık ... hakkında koşullu salıverme hükmünden yararlanmayacağına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama, Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlali ve Mala Zarar Verme Suçlarından Verilen Ek Kararlar Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesinin, 24.04.2023, 25.04.2023, 26.05.2023 tarihli ve 2023/674 Esas, 2023/937 Karar sayılı ek kararlarında hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARLARIN ONANMASINA, B. Sanık ...

Hakkında Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (1) ve (2) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesinin, 17.03.2023 tarihli ve 2023/674 Esas, 2023/937 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, C. Sanık ...

Hakkında Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesinin, 17.03.2023 tarihli ve 2023/674 Esas, 2023/937 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği sanık hakkındaki hüküm fıkrasında yer alan "...Sanık hakkında 5275 sayılı yasanın 108/3 maddesi uyarınca KOŞULLU SALIVERMEDEN YARARLANDIRILMADAN HAPİS CEZASININ İNFAZINA," şeklindeki paragrafın çıkartılması suretiyle Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Edirne