Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1619 K.2024/5566

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2018 tarihli ve 2017/118 Esas, 2018/159 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükmün istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

26. Ceza Dairesinin, 02.02.2021 tarihli ve 2019/2521 Esas, 2021/129 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2.maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında yeniden kurulan hükmün katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 22.05.2023 tarihli 2022/11144 Esas, 2023/3383 Karar sayılı ilâmı ile "sübut ve suç niteliği nedeniyle" bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

26. Ceza Dairesinin, 29.11.2023 tarihli ve 2023/1697 Esas, 2023/2468 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; usule, savunma haklarının kısıtlandığına, eksik incelemeye, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, cezadan takdire bağlı indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ile katılan ... arasında uzun yıllara yayılan husumet olduğu, olay akşamı 21:00 sıralarında katılan ...'nin yanında kardeşi... ve arkadaşı... ile birlikte iş yerinin önünde oturdukları, bu sırada sanığın içinde bulunduğu Audi marka aracın katılan ...'nin bulunduğu yere yaklaştığı, aracın arka camının açıldığı ele geçirilemeyen tabanca ile katılanların bulunduğu yere hedef gözeterek birden fazla kez ateş etmesi sonucu katılanın yaşamını tehlikeye sokmayacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, savunma hakkının kısıtlanmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, soruşturma ve kovuşturma aşamasında yeterli araştırmanın yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu,

eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, atış ve isabet sayısı sonucu meydana gelen tehlikenin ağırlığı dikkate alındığında teşebbüs nedeniyle belirlenen ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

26. Ceza Dairesinin, 29.11.2023 tarihli ve 2023/1697 Esas, 2023/2468 Karar sayılı kararında sanık ve müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul