Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1667 K.2025/5822

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 2014/1185 Esas, 2015/1284 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, sanık ... hakkında kasten yaralama (86/2) suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin 13.02.2020 tarihli ve 2019/19064 Esas, 2020/2790 Karar sayılı kararı ile özetle "sanıkların eylemden iştirak halinde sorumlu oldukları, katılanın kati raporunun alınması gerektiği, eksik inceleme, eksik ceza tayini ve hak yoksunlukları yönünden Anayasa Mahkemesinin iptal kararının değerlendirilmesi" nedenleriyle sanıkların kazanılmış haklarının korunarak bozulmasına karar verilmiştir. 2.Gebze

7. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2023 tarihli ve 2020/122 Esas, 2023/546 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, sanık ...'nin kazanılmış hakkı korunarak sonuç olarak 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz sebepleri özetle; mahkumiyet kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanıklar tarafından iştirak iradesi ile fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulmak suretiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanıklar tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve sair yönlere ilişkin yapılan incelemede, sanık ... hakkındaki hükümdeki düzeltme nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilâmı ve 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilâmı da gözetildiğinde aleyhe kanun yolu başvurusu olmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık ... lehine kazanılmış hak oluştuğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının kazanılmış hak teşkil eden ceza üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak teşkil eden hapis cezasının netice ceza şeklinde hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

1.Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden. Gerekçe bölümünde yer alan (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Gebze

7. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2023 tarihli ve 2020/122 Esas, 2023/546 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 2.Sanık ... hakkında verilen hüküm yönünden.

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan "kazanılmış hakta hatalı uygulama" nedeniyle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gebze

7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2020/122 Esas, 2023/546 Karar sayılı kararının 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükümden "sanığın 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılmasına, yerine "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, cezasının bozma öncesi miktar olan 7 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak,