Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1668 K.2026/3151

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2023 tarihli ve 2022/392 Esas, 2023/214 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d-e, 35/2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 13... ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 03.11.2023 tarihli ve 2023/3369 Esas, 2023/2483 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ve katılan Kurum vekilleri ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... ve katılan Kurum vekillerinin temyiz istemi özetle, cezanın yetersiz olduğuna, takdîri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, 2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, suç kastı bulunmadığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde.

Sanığın evlilik dışı ilişki sonucunda hamile kaldığı ve çalıştığı fabrikada annesiyle birlikte kumaş parçalarını güneşe kurumaları için serdikleri sırada, doğum yapacağını hissetmeye başladığı anda annesine tuvalete gideceğini söyleyerek kulübe benzeri yere gittiğini, çocuğu doğurduğunu ve o anki şok ve korkuyla maket bıçağıyla göbek bağını kestiğini ve pencere açıklığından bebeği diğer tarafa attığını ifade ettiğinin anlaşılması karşısında, Sanık annenin eylemi gerçekleştirdiği sırada, algılama ve irade yeteneğini önemli ölçüde yitirmesine sebep olacak şekilde lohusalık psikozunun etkisi altında bulunup bulunmadığının tespitini teminen ,

sanığın psikotik bir travma yaşamasının ve bebeğe yönelik bilinç dışı harekette bulunmasının, bu bağlamda, 5237 sayılı Kanun’un 34. maddesi uyarınca algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini arızi olarak kaybetmesinin mümkün olup olmadığının Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 03.11.2023 tarihli ve 2023/3369 Esas, 2023/2483 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle "eksik inceleme" yönünden, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy çokluğu ile BOZULMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Uşak

1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2026 tarihinde karar verildi. KARŞIOY Sanık hakkında Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nce alt soya ve çocuğa karşı kasten öldürme suçundan teşebbüs hükümleri uygulanarak mahkûmiyet kararı verildiği, yapılan istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, yapılan temyiz üzerine dairemiz çoğunluğunca sanığın lohusalık psikozunun etkisi altında bulunup bulunmadığının tespitinden sonra hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle bozma kararı verilmişse de hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.

Şöyle ki; sanığın yeni doğurduğu çocuğunu doğum yaptığı kapalı alandan dışardaki zemine atarak öldürmeye teşebbüs ettiği, açıkça evlilik dışı çocuktan kurtulmak için hareket ettiğinin sabit olduğu, ne doğum öncesinde ne de doğum sonrasında herhangi bir anomali içerisinde bulunduğuna dair emare bulunmadığı, sanığın lohusa sendromu içerisinde bulunduğuna dair hiç bir işaret yokken bu yönde rapor alınmaksızın hüküm kurulmasının doğru olmadığı görüşünü içeren Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tebliğnamesi görüşünün esas alınarak bozma kararı verilmesine dair çoğunluk kararına katılmıyorum.