Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/1901 E. , 2025/3810 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1812 E., 2023/1559 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adl
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/1901 E. , 2025/3810 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1812 E., 2023/1559 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2022 tarihli ve 2021/363 Esas, 2022/486 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.12.2023 tarihli ve 2022/1812 Esas, 2023/1559 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, Cumhuriyet savcısı (lehe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğinden bahisle suç vasfına ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın kızı ile katılanın erkek kardeşinin evli olduğu, tarafların yakınlarının geçimsizlik nedeniyle boşanma aşamasında bulunmaları sebebiyle aileler arasında husumet olduğu, olay günü, sanığın mağduru yolda yürürken görüp bir inşaattan aldığı kazma sapıyla arkasından yaklaşarak katılanın önce başına vurup düşürmesinin ardından vücudunun çeşitli kısımlarına vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, sağ kol ve sol el parmaklarındaki kırıklar sebebiyle hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek şekilde yaraladığı, eylemini sürdüren sanığın etraftan yetişenlerin müdahalesiyle etkisiz hale getirildiği anlaşılan olayda, 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, katılandan sanığa yönelen haksız herhangi bir söz ve davranış bulunmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda, katılanın ihtilafın doğrudan muhatabı olmayıp taraflar arasında öldürmeyi gerektirir düzeyde husumet bulunmaması, katılanın yaralarının yeri ve niteliği ile kullanılan aletin niteliği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı, kastının yaralamaya yönelik olduğu ve nitelikli kasten yaralama suçundan alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 12.12.2023 tarihli ve 2022/1812 Esas, 2023/1559 Karar sayılı kararının sanık müdafiinin temyiz istemi "suç vasfı" yönünden yerinde görülmekle 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2025 tarihinde karar verildi.