Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/1953 K.2024/7402

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu ve hükmolunan ceza miktarı uyarınca 1412 sayılı Kanun'un 305/1. maddesi gereği re'sen temyize tabi olduğu tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bozma üzerine verilen, Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.1995 tarihli ve 1995/194 Esas, 1995/187 Karar sayılı kararı ile; hükümlü hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 64 ve 65/son maddeleri delaleti ile 450/4, 51/1, 59, 31, 33. maddeleri uyarınca 30 sene ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.Samsun

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.1995 tarihli ve 1995/194 Esas, 1995/187 Karar sayılı kararının hükümlü müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine. Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 17.04.1996 tarihli ve 1996/440 Esas, 1996/1409 Karar sayılı kararı ile onama kararı verilmiş ve hüküm 17.04.1996 tarihinde kesinleşmiştir. 3.Samsun

2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 02.11.2023 tarih ve 2023/102 Esas, 2023/205 Karar sayılı kararı ile; uyarlama yapılarak sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle 82/1-a,29,62,53. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Mahkememizin 04.10.1995 tarihli ve 1995/194 Esas, 1995/187 Karar sayılı, 17.04.1996 kesinleşme tarihli ilamı ile verilen yargılama gideri ve emanetlerle ilgili hükümlerin aynen korunmasına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

1.Hükümlü hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 765 sayılı Kanun'un 64 ve 65/son maddeleri delaleti ile 450/4, 51/1, 59, 31, 33. maddeleri uyarınca 30 sene ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 17.04.1996 tarihinde kesinleşen hükmünden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. İnfazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere kesinleşen hükümdeki yargılama giderleri ve vekalet ücretinin uyarlama hükmünde de aynen gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, hukuka aykırı görülse de bu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Samsun

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2023 tarihli ve 2023/102 Esas, 2023/205 Karar sayılı kararına ilişkin re'sen yapılan inceleme sonucunda hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasına, kesinleşen hükümdeki "1435000 TL (1,43 TL) yargılama giderinin hükümlüden alınmasına, 1.000.000 TL (1 TL) maktu vekalet ücretinin hükümlüden alınarak katılana verilmesine" ibarelerinin eklenmesi suretiyle re'sen temyize tabi hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak,