Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/2110 K.2025/7776

Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden; katılan vekiline 07.01.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, süresinden sonra temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmıştır. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden;İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gebze 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2023 tarihli ve 2022/401 Esas, 2023/359 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1-3.c, 87/1-d-son, 3359 sayılı Kanun ek 12/2, 5237 sayılı Kanun'un 29/1, 53... . maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve üçüncü kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 15.12.2023 tarihli ve 2023/1081 Esas, 2023/2118 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde "hükmün tekerrüre ilişkin kısmında ve takdiri indirim uygulanmasına yer olmadığına ilişkin paragrafta, sanığın 3. kez mükerrir olduğu yazılarak ceza hukukunda yeri olmayan bir uygulama yapıldığı anlaşıldığından; ilgili hüküm fıkralarındaki "3" ibarelerinin çıkartılarak yerine "2'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle " istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle, eksik araştırmaya, ceza miktarına, haksız tahrikin derecesine, takdiri indirime ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Suç tarihinde sanığın babasının katılanın hemşire olarak görev yaptığı hastanede müşahede altında olduğu sırada sanık ile katılan arasında gerçekleşen konuşma sonrasında sanığın katılanın burnuna önce kafa sonra yumruk attığı olayda.

2.Sanığın eylemi neticesinde katılanın sol frontal bölgesinde hayati fonksiyonlarını ağır (4) derece etkileyecek nitelikte frontal sinüs içerisine uzanan deplase fraktür oluştuğu ve katılanın yaşamsal tehlike geçirdiği dikkate alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken neticeye etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi ve somut olayda katılandan sanığa yönelen haksız bir söz veya davranış bulunmadığı halde sanık hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de;

süresinde başvurulan aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, suç vasfının kasten yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4.Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen İstanbul Anadolu

11. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 2019/403 Esas, 2021/200 Karar sayılı kararında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, bu nedenle sanığın birinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağı hususunun gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

A. Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden. Katılan vekiline 07.01.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 29.01.2024 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden.

Gerekçe bölümünde yer alan (4) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 15.12.2023 tarihli ve 2023/1081 Esas, 2023/2118 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği, "hüküm fıkrasının tekerrrüre ilişkin kısmından ikinci kez ibaresi çıkartılmak suretiyle" Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gebze