Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/2202 K.2024/3722

Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararı uyarınca hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve temyiz incelemesi aleyhe temyiz edilen suç vasfı ile sınırlı olarak yapılmakla, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2019 tarihli ve 2018/700 Esas, 2019/182 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 87/1-son 53, 58. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 17.11.2023 tarihli ve 2019/2763 Esas, 2023/1642 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi özetle; sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan incelemede. Olay tarihinde katılan ...'nun ... isimli mekana eğlenme amacıyla tek başına gittiği, mekanda daha önceden tanıdığı ve arkadaşlığı olan tanık A.Ç. ile karşılaştığı, birlikte vakit geçirdikten sonra ayrı yerlerde oturdukları, sonrasında tanık A.Ç. ile katılan ...'nun birbirlerine karşılıklı hakaret içeren mesajlar gönderdiği,

tanık A.Ç.'nin mekanın bar kısmında oturan katılan ...'nun yanına gittiği ve telefonunu elinden almaya çalıştığı, sonrasında katılan ...'nun arkasında bulunan inceleme dışı ...'ın katılan ...'ya yumruk ile vurduğu ve katılan ...'nun yere düştüğü, yere düşen katılan ...'ya yan tarafta oturan sanık ...'in de yumrukla vurduğu, barda bulunanların araya girerek ayırdıkları ve tarafları dışarı çıkardıkları, dışarıda ...'ın katılan ...'yu iteklediği, aralarında karşılıklı tartıştıkları, katılan ...'nun elinde bulunan bardak ile ...'a vurarak yaralanmasına neden olduğu, kavganın ayrıldığı,

sonrasında sanık ...'in elindeki parlak bir cisim ile katılan ...'nun yüz ve boyun bölgesine birden fazla vurduğu, katılan ...'da "boyun sol tarafında 10 cm kenarı düzgün derin kesi, yüzün sol tarafında yatay 4-5 adet 10 cm boyutunda düzgün kenarlı kesi, yüzden sol kulağa kadar uzanan 12 cm düzgün kenarlı yatay kesi, sol kulakta 4-5 adet suture edilmiş düzgün kenarlı 4-6 cm boyutlarında kesi, yüzün sol tarafında 6 cm dikey düzgün kenarlı kesi bulunacak şekilde yaralandığı, yaralama neticesinde katılan ...'da hayati tehlike olmamasına rağmen yüzüne 69 adet dikiş atıldığı,

yüzünde sabit izlere neden olduğu olayda, yaralanmanın niteliği, darbelerin sayısı, hayati bölgeler olan yüz ve boynun hedef alınması ve suçta kullanılan aletin elverişliliği dikkate alındığında sanık ...'in eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan suç vasfına ilişkin nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.11.2023 tarihli ve 2019/2763 Esas, 2023/1642 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Mersin