Karar Özeti
1. Ceza Dairesi 2024/2179 E. , 2025/8259 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2557 E., 2023/2604 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi taraf
Karar Detayı
1. Ceza Dairesi 2024/2179 E. , 2025/8259 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2557 E., 2023/2604 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü; I.HUKUKİ SÜREÇ 1.İstinaf bozması üzerine verilen Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2023 tarihli ve 2023/370 Esas, 2023/366 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1, 29, 53. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.12.2023 tarihli ve 2023/2557 Esas, 2023/2604 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvuruları ile re'sen yapılan inceme sonucunda 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına, 2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığına, eylemin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğuna, sanık lehine takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin oranına, sanık lehine olası kast indirimi yapılması gerektiğine ilişkindir. III.GEREKÇE 1.Köye ait merada hayvan otlatan sanık ile maktul arasında daha önce de hayvanların otlatılacağı yer ve hayvanların birbirine karışması konusundan tartışma yaşandığı, olay günü yine benzer konulardan çıkan tartışmada sanığın sopa ile maktulün kafasına vurduğu, maktulün gördüğü tedavi sonucu hastanede öldüğü, ölümün künt kafa travmasına bağlı kafa kemik kırığı, beyin kanaması ve devamında gelişen komplikasyon sonucu meydana geldiği, sanığın eylemi ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğu anlaşılmıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, olası kast hükümleri ile kasten yaralama sonucu ölüme neden olma hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmadığı anlaşıldığından, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3.Hükmün gerekçe bölümünde "sanığın maktulün kendisine küfrettiği yönündeki savunmasının aksinin ispatlanamadığı, bu durumun sanık lehine değerlendirilerek haksız tahrik altında suçu işlediği kabul edildiği" belirtilmesine rağmen, devamında "olay günü maktulün sanığa karşı herhangi bir eylemi yokken sanığın maktule herkese açık mera alanından uzaklaşmasını söyleyerek ilk haksız hareketi gerçekleştirdiği," şeklinde açıklamaya yer verilerek hükümde çelişkiye neden olunması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı bentte açıklanan "haksız tahrikte çelişkiye neden olunması" nedeniyle katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.12.2023 tarihli ve 2023/2557 Esas, 2023/2604 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2025 tarihinde karar verildi.