Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2024/2252 K.2024/8838

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 342/1 ve 59. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 6. maddesi gereğince teciline dair Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.11.2008 tarihli ve 2008/300 Esas, 2008/365 Karar sayılı kararının Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 22.01.2013 tarihli ve 2010/14857 Esas, 2013/1063 Karar sayılı ilamı ile onanarak 22.01.2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 12.06.2013 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2022 tarihli ve 2008/300 Esas, 2008/365 Karar sayılı ek kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, 23.11.2022 tarihli ve 94660652-105-06-18329-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2023 tarihli ve 2022/149142 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 22.01.2024 tarihli ve 2023/561 Esas, 2024/643 Karar sayılı Görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2023 tarihli ve 2022/149142 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4. maddesi ile 4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu'na ''...(Ek:14/4/2020-7242/4 md.) Ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazına ilişkin mahsup,

ceza zamanaşımı ve hükümlünün ölümü hâllerinde verilecek kararlar da dahil olmak üzere hâkim veya mahkeme tarafından verilmesi gerekli kararları almak ve işleri yapmak...'' maddesinin eklenerek değişiklik yapıldığı ve anılan düzenlemenin 7242 sayılı Kanun'un 7. maddesi ile 4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu'na "...bu maddeyi ihdas eden Kanunla, İnfaz Hâkimliği Kanunu ve Türk Ceza Kanunu ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda infaz hâkimliğinin kuruluş, görev, yetki ve işleyişine ilişkin yapılan değişiklikler veya infaz hâkimliğine yeni görevler veren düzenlemeler, 1/9/2020 tarihinden itibaren uygulanır.

Bu tarihe kadar; mevcut hükümlerin uygulanmasına devam olunur, infaz hâkimliklerine bu maddeyi ihdas eden Kanunla değişiklik yapmak suretiyle verilen görevler bakımından mahkemelerin mevcut görev ve yetkileri devam eder, belirtilen işler bu mahkemelerce sonuçlandırılır ve bu tarihe kadar yapılan şikâyet,

başvuru ve talepler bakımından infaz hâkimliğinin görevine girdiğinden dolayı yetkisizlik veya görevsizlik kararı verilemez." şeklinde eklenen geçici 2. maddesinden de anlaşılacağı üzere 1/9/2020 tarihinden itibaren uygulanmaya başlanacağı ve aynen infaz kararının verildiği 18.01.2022 tarihinde söz konusu düzenleme uyarınca İnfaz Hakimliğince karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkemenin görevsizliği yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 9 uncu maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51 inci maddesinin yedinci fıkrası; ''Hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, infaz hâkiminin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine infaz hâkimliğince karar verilir." Şeklinde düzenlenmiştir.

3. Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.11.2008 tarihli ve 2008/300 Esas, 2008/365 Karar sayılı kararı ile resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'ın 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 342/1 ve 59. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 647 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, verilen bu kararın 22.01.2013 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün denetim süresi içerisinde denetim süresi dolmadan 12.06.2013 tarihinde tehdit suçunu işlediğinin ve bu suçtan mahkum olduğunun Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2021 yazısı ile ihbar edildiği anlaşılmaktadır.

4. 7242 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 9 uncu maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesi konusunda karar verme yetkisinin ihbar ve karar tarihi itibariyle İnfaz hakimliğine ait olduğu anlaşılmakla, denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen hükümlü hakkında ertelenen cezasının kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmek üzere dosyanın İnfaz hakimliğine gönderilmesi gerekirken yazılı şekilde aynen infazına dair verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18.01.2022 tarihli ve 2008/300 Esas, 2008/365 Karar sayılı ek kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,